KBSK 1 – TSM 1: 3-5

Afgelopen zondag maakte onze eerste ploeg haar historische debuut in de hoogste afdeling, en de verplaatsing naar het mooie Brugge, en dat op een mooie Indian Summer, bood ons het ideale uithangbord om meteen indruk te maken op onze nieuwe, buitenlandse clubleden.

Want eerste klasse is tweede klasse niet en ook wij zagen ons in het tussenseizoen dus genoodzaakt om op dezelfde kar te springen als de andere teams, waardoor er deze eerste ronde een hele vracht clubrecords moesten sneuvelen…

Ter plaatse aangekomen, bleek dat onze tegenstanders ons opwachtten met een ietwat onorthodoxe opstelling. Erg sterk, eigenlijk sterker dan we verhoopt hadden op de eerste zes borden (allemaal tussen 2500 en 2400 elo!), met dan plots een gapend gat – zeg maar een afgrond – van zo’n 350 punten tussen bord 6 en bord 7.

Dat gezegd zijnde, moesten beide ploegen toch ongeveer gelijk ingeschat worden. Op borden 2 tot 5 kon Brugge telkens rekenen op een bonus van zo’n 50 punten, en op bord 6 zelfs 200 punten. Daartegenover stond dat wij 100 punten meer hadden op bord 8 en 150 op borden 1 en 7.

Bord 7 was eerst klaar. Terwijl ik de stelling op bord 8 van nabij aan het bestuderen was, hoorde ik mijn Brugse voornaamgenoot op het bord naast me remise voorstellen. De openingsfase was nog aan de gang (of net voorbij), maar wit had er die dag misschien niet veel zin in. Marc nam het voorstel aan, en terwijl ik een van beide spelers nog net iets hoorde mompelen over winstkansen, stonden de heren op van hun bord en nestelden zich voor het verdere verloop van de namiddag in de rol van betrokken toeschouwer.

Niet lang daarna sloten Igor en Sipke Ernst vrede op bord 2. Ik zal me als gewone sterveling niet te veel wagen aan evaluaties van grootmeesterpartijen, maar het komt me voor dat beide spelers elkaar niet te veel wilden testen (of iets wat daarop rijmt ;-)). Een remise uit wederzijds respect, zeg maar.

Aan bord vier gaf onze Nederlandse aanwinst Stefan de Brugse Mechelaar (of is het andersom?!) Steven Geirnaert partij, die onze club in het verleden al vele en gewaardeerde diensten heeft bewezen in de Zilveren Toren. In een open en dameloos middenspel bleef zwarts koning wat te lang in het centrum vast zitten, en toen Steven een pionnetje te veel nam, kon Stefan afwikkelen naar een eindspel met een kwaliteit meer. Ik weet niet zeker of het nog te redden was, maar misschien had Steven de moed in die fase van de partij al opgegeven.

Het zou hypocriet zijn te zeggen dat we niet heel blij waren met Stefans overwinning, en natuurlijk moet je onderlinge vriendschap tijdens een partij opzij kunnen schuiven, dat weet ik allemaal wel, maar toch vond ik het een beetje sneu dat net Steven voor zijn team een nul moest laten bijschrijven.

Voormalig jeugdwereldkampioen (U17) Paul Motwani speelde op bord 3 een degelijke opening tegen onze Tsjechische aanwinst Petr. Zwart moest in de opening naar eigen zeggen even wat secuur zijn, maar dat bleek uiteindelijk geen probleem en Petr bereikte (ogenschijnlijk?!) zonder al te veel moeite gelijk spel. Wit probeerde nog even wat te dreigen met een opmars op de koningsvleugel, maar omdat zijn eigen koning zelf op g1 stond, kon hij daarin ook niet al te ver gaan. Niet veel later werden de handjes geschud. Tussenstand: 1,5-2,5.

Nathan speelde op bord 6 tegen Thibaut Maenhout een partij waar ik niet veel van begreep (dat ligt aan mij hoor Nathan, no worries ;-)). Temidden van al die dingen ontwikkelde Thibaut een initiatief-annex-aanval op de koningsvleugel, waar Nathan zich, zo zei hij achteraf wel tegen had kunnen verdedigen, met uitstekend uitzicht op remise, als hij zich niet op een cruciaal moment van damezet had vergist. Plots was het gewoon pardoes mat!

Toen waren er nog drie partijen bezig, en omdat die alle drie binnen dezelfde minuut van elkaar eindigden, overloop ik ze van hoog naar laag (en nee, niet omdat ik een voorliefde heb om met mezelf te eindigen! ;-))

Aan het hoogste bord had Csaba tegen Koen Leenhouts een partij die na een rustig begin evolueerde naar een stelling die objectief gelijk was maar wel aan beide spelers ruim de gelegenheid bood om creatief spel te ontwikkelen. Het werd snel duidelijk dat de koningsvleugel voor wit was en de damevleugel voor zwart, en die laatste ging daar blijkbaar net iets efficiënter mee om. Achteraf zei Csaba dat hij de winst in het middenspel had laten liggen en zijn tegenstander de gelegenheid had gegeven een aanval op te zetten die tot remise moest leiden. Maar toen Koen daar niet van profiteerde, kon zwart weer zijn winststelling opbouwen, en nu liet hij ze niet meer los. Al bij al toch een stevig werkstuk van ons eerste bord, leek me.

Mathias, ons eerste bord sinds het begin der tijden, kwam nu op het vijfde bord te zitten. Daar nam hij met zwart plaats tegenover de gevaarlijke Thibaut Vandenbussche. Ik heb het maar stukjesgewijs gevolgd, maar het leek me globaal genomen een partij van duw- en trekwerk en trage maneuvers, en ik kan niet zeggen dat ik van mijn stoel viel toen de remise uiteindelijk beklonken werd. Omdat Csaba’s tegenstander net een minuut eerder had opgegeven en ikzelf op bord 8 ook op het punt stond een eentje bij te schrijven, had Mathias niet veel tijd nodig om het voorstel van Thibaut aan te nemen.

Ikzelf mocht op bord 8 nog net aanschuiven tegen de jonge Robin De Vogelaere. Beide spelers begonnen de partij met de beste bedoelingen om de tegenstander op de damevleugel respectievelijk de koningsvleugel onder de voet te lopen. Maar al gauw begonnen beide aanvallen wat te stokken, en het was uiteindelijk in het centrum dat de zaak plots escaleerde. Met een pionoffer en wat rare paardsprongen kon ik afwikkelen naar een eindspel met een dominant paard op d5 tegen een hopeloos ingesloten loper. Doe daarbij nog een vrije witte b-pion (een overblijfsel uit vervlogen damevleugelexpansietijden), en het was voor zwart hopeloos om de partij nog te redden.

Zo eindigde onze eerste ontmoeting in de hoogste afdeling op een 3-5 overwinning, en omdat ook het zonnetje in de avond nog volop van de partij was, konden we met de glimlach op het gezicht het stadscentrum intrekken voor een rondje sightseeing (met bijhorende foto’s) en afsluiten in een fijn rustiek restaurant met lekkere Vlaamse kost.