IC Ronde 5: TSM1

KBSK 2 - TSM 1 : 6-2
1 BERTREM STIJN (224)9 ½-½ DE WACHTER MATHIAS (2355)
2 ISMAILI AFRIM (2227) 1-0 DE CONINCK RAF (2184)
3 VERDUYN FREDERIC (2224) 1-0 MANGELSCHOTS PETER (2073)
4 STEEN PIETER (2173) ½-½ JANSSEN DRIES (1982)
5 VANDENDRIESSCHE JAN (2159) 1-0 DEWEERDT JAN (1973)
6 VIAENE ARVID (2157) ½-½ VERSCHOREN BRAM (1941)
7 ARTELS LIEVEN (2080) ½-½ MOROTE PATRICK (1739)
8 BARZEELE RAF (2050) 1-0 VERHASSELT KARSTEN (1500)
<2165> 20-12 <1968>

De familiefeestjes waren weer slecht getimed en de regeringsvorming, tja… kunnen we dat uiteindelijk erg vinden dat ons die ook nog een speler kostte? Daar zijn we in elk geval vanaf. Maar het mocht duidelijk zijn: met erg veel ambitie trokken we niet naar Brugge.

Na een klein uur spelen haalde Mathias zijn pessimisme nog eens boven: ‘We staan op alle borden nog oké. ’t Zal slecht aflopen.’ Als je zoiets zegt in de hoop dat het net als de vorige ronde precies tegenovergesteld zal zijn, dan werkt zoiets natuurlijk averechts… Zijn woorden waren nog niet koud of Raf liet zich met een simpele pionvork tussen paard en dame een stuk ontfutselen. De opgave volgde meteen. Raf kon zich aan examenverbetering wijden.

Dat was het sein voor twee Bruggelingen met wat minder zin in een potje schaken om remise te nemen in stellingen waar nog niets gebeurd was. Op bord vier en zes verdwenen de stukken weer in de doos. Bram kon op zoek naar een station, Dries naar een Duvel. Stand na een dik uur: 2-1.

Ikzelf had me voorgenomen om wat aan die achterstand te doen. Met zwart was ik vlotjes uit de opening gekomen. Het kleine plusje maakte mij helaas wat onvoorzichtig. Een schijnbaar onschuldige zet niet ver genoeg doorgerekend en meteen doken er problemen op, vrij snel leidend tot kwaliteitsverlies. Ik probeerde het nog met een koningsaanval maar wit hield het hoofd koel. Ik deed dus effectief iets aan die 2-1, het stond nu 3-1.

En het werd nog erger, maar op een bord waar dat te verwachten viel. Ik weet niet of het Karstens debuut in de eerste ploeg was, maar veel zal het niet schelen. ‘Niks te verliezen’, dacht hij, en in een stelling met tegengestelde rokades gooide hij alles naar voren. Zijn tegenstander deed dat ook, maar ietsjes nauwkeuriger. Karsten probeerde nog tactische motieven in de stelling te weven, maar ook hier hield de speler van Brugge het hoofd koel: 4-1.

Dan was het tijd om nog eens iets te scoren. Mathias kwam zonder enig probleem uit de opening, maar had ook niet direct veel mogelijkheden om zelf op winst te spelen. Na veel geschuif met weinig stukken werd remise overeengekomen.

Dat was zeker wat Jan ook verdiend had, want hij speelde een zeer degelijke opening en een tijdlang ging het ook in het middenspel goed. Maar dan trachtte hij in het centrum door te breken omdat de witte koning daar nog stond en dat liep slecht af. Een paar pionnetjes ingeboet terwijl de compensatie ver te zoeken was. Stand 5,5-1,5.

Ook Patrick had de opening degelijk gespeeld, maar in het middenspel kwam hij wat onder druk te staan. Wit ruilde echter iets te snel en te zorgeloos de zware stukken af, met het idee dat zijn loperpaar wel de zon zou doen schijnen. Maar om een pion te winnen moest hij loper om paard ruilen en verschenen er ongelijke lopers op het bord. Patrick speelde het vervolgens prima en wit was eraan voor de moeite. Een erg verdienstelijke remise.

Daarmee kwam de eindstand op 6-2.
Bladzijde omslaan, onthouden dat 2011 met promotie naar tweede klasse, de verovering van de Zilveren Toren en een prima heenronde (6 op 10) schitterend verlopen is, en op naar volgend jaar!