IC Ronde 8: TSM1

[b]Moretus 1 - TSM 1 : 5 - 3[/b]

1 COOLS GORIK (2310) 1-0 DE WACHTER MATHIAS (2355)
2 DARDHA ARBEN (2302) 1-0 VANLERBERGHE FILIP (2247)
3 MINYEYEVTSEV SEMEN (2232) ½-½ VANPARYS PHILIP (2220)
4 MAES WIM (2230) 1-0 VAN DER FRAENEN JOEP (2074) ff
5 VAN DAMME HENRI (2132) 0-1 MANGELSCHOTS PETER (2073)
6 SCHUURBIERS WOUTER (2048) ½-½ JANSSEN DRIES (1982)
7 VAN GOETHEM JOZEF (2001) ½-½ MOROTE PATRICK (1739)
8 BRUYNEELS ARTHUR (1999) ½-½ VERHASSELT KARSTEN (1500)
<2157> 18-13 <2024>

Moretus Hoboken is een vreemde ploeg dit jaar. Elosterk, begonnen met titelambities, maar na zeven rondes zowaar op een gedeelde laatste plaats. Het spreekwoord van de gewonde leeuw was ons bekend, maar aangezien we zelf verzwakt aantraden, beloofde het geen makkie te worden in Fort 8.
Kwam daar nog een vervelende omstandigheid bij. De partij op bord 4 eindigde exact om 15u00.

Vervolgens vielen er enkele remises. Dries en zijn tegenstander geraakten maar een twintigtal zetten ver in een stelling waarin beiden alleen wat achter de barricaden hadden gemanoeuvreerd. Maar Dries moest na enkele ongelukkige nederlagen wat vertrouwen tanken en deed dat met een solide half punt.

De remises op de laatste twee borden waren - zeker gezien het elo-overwicht van Hoboken - nog verdienstelijker. Karsten toonde nogmaals dat hij flink vooruitgang boekt. Zwart speelde de gesloten stelling wat al te zorgeloos en met uitgedund materiaal en ongelijke lopers was de positie vrij snel afgevlakt. Er werd nog lang doorgespeeld, maar veel veranderde er niet meer.

Patrick kwam met zwart onder druk te staan door een misschien wat ongelukkige lange rokade. Maar hij wist de witte koningsaanval te overleven en ondertussen wat tegenspel te creëren. Tactisch gerommel is precies zijn handelsmerk aan het worden. Dat hij het tot het einde uithield is zonder meer knap.

Nog een vierde remise viel er op het derde bord. Philip was in het middenspel een pionnetje kwijtgespeeld maar had een betere ontwikkeling en na dameruil liet zich dat gevoelen. Wit moest harken om alles bij elkaar te houden, Philip sloeg zelfs remise af, maar moest een tijdje later toch berusten.

Ik zorgde zelf voor onze enige winstpartij van de middag. Wit speelde de opening net iets te onvoorzichtig en mits een pionoffer gooide zwart het centrum wijd open. Met een lange rokade leek de witte koning nog net te ontsnappen, maar een goed berekende combinatie won een stuk. Wit trachtte nog tegen te combineren met een dameoffer, maar bleef na de complicaties een toren achter.

Dan volgde een verlies dat er al heel lang zat aan te komen. Filip had het in de opening niet zo best gedaan, in zijn poging om pionverlies te vermijden boette hij een kwal in. In ruil kreeg hij wel een vrijpion en flink wat tijdsvoordeel, maar het mocht te langen leste allemaal niet baten.

Mathias was veruit het langst bezig. In een comfortabele stelling liet hij te snel een witte centrumopmars toe en dat resulteerde in een mindere stelling waarin hij twee stukken moest geven voor een toren. Het eindspel met toren tegen paard en loper (en elk drie pionnen) werd door Mat hardnekkig verdedigd, en uiteindelijk bleef er één witte pion over. Met voor beiden minder dan twee minuten op de klok verzuimde Mat om zijn toren voor de pion te geven en wit met loper en paard de matvoering te laten proberen. Wit kon net de vuurlijnen naar de pion afsluiten en promoveren. Close en jammer.