IC ronde 7: TSM1

230 Leuven 2 TSM 1 166
1 8613 SLOOTMAEKERS ROMAIN 2042 ½-½ 12424 DE WACHTER MATHIAS 2351
2 57533 VERSTRAETEN REIN 2030 1-0 19224 DE CONINCK RAFAEL 2266
3 21113 MASSOELS THOMAS 1988 0-1 38741 VERDUYN PHILIPPE 2242
4 39543 PELEMANS JORIS 1972 0-1 30651 VANPARYS PHILIP 2227
5 53244 FOULON STEVEN 1886 0-1 22641 VANLERBERGHE FILIP 2218
6 24465 BUCHTA BORIS SAMUEL 1859 0-1 34525 MANGELSCHOTS PETER 2025
< 1963 > 9 - 15 < 2222 >

Het verslag liet wat op zich wachten. Seriecommentator Raf vertrok namelijk op werkreis enkele uren na afloop, terwijl onze professionele schrijver en journalist Peter zich verontschuldigde met de flauwe uitvlucht dat hij niet veel gezien had.

Het was inderdaad nog vroeg toen we al op restaurant zaten. Maar dat bedoelde Peter niet: zelf was hij al na een kwartiertje klaar, en het vooruitzicht om heel de namiddag in de zaal/cafe rond te hangen lag toch wat te zwaar op de maag. Waarom in een kwartiertje gedaan? Zwart miste het klassieke vork tussen de toren op a8 en de mat op h7. Vlotjes.

Raf kwam tegen jeugdtalent Rein Verstraeten wel goed uit de opening, maar koos dan een ietwat dubieus plan volgens mij. Maar we zullen nooit weten of het plan goed of slecht was, want Raf blunderde enkele zetten later. Raf, blunderen? Nee, niet zoals gewone stervelingen blunderen uiteraard. Hij probeerde een blunder uit te lokken, maar had zich misrekenend, wat betekende dat de uitgelokte blunder gewoon heel sterk was.

Philip (let op de schrijfwijze) speelde snel in een complexe stelling. Joris was een beetje boos: "Ik had zelfs geen tijd om eens rustig te gaan wandelen" (of iets in die aard). Gezien ik zelf al een paar keer het slachtoffer ben geworden van het nonchalante, snelle spel van Philip, begrijp ik Joris volkomen. Enorm frustrerend. Hoe het is misgegaan voor zwart heb ik niet echt gezien, maar alleszins was er een serieuze tijdnood voor zwart.

Zelf werd ik van het bord getikt door Romain Slootmaekers. In de opening miste ik een redelijk simpele manier om een klein voordeeltje te krijgen, en verzeilde in een passieve stelling. Romain toverde dan een paar beste zetten op het bord (die ik bovendien nog gemist had ook), en kreeg al snel een beslissend voordeel (volgens Rybka; maar het zag er ook zo uit). Bovendien deed hij dat allemaal in een fractie van de tijd die ik nodig had om nog een beetje recht te blijven. Gelukkig miste hij dan een paar keer de winst, en in de eindstelling vond Rybka voor het eerst zwart beter staan. Dat was ook mijn inschatting tijdens de partij, maar gezien het matchverloop en eigenlijk ook het partijverloop had ik niet veel zin om dat voordeeltje te proberen converteren.

Over matchverloop gesproken: toen ik de remise voorstelde was het 2-1, maar Filip stond knalgewonnen. Vanuit een rare opening had hij altijd licht materiaal voordeel gehad, en intussen was dat groot materiaal voordeel geworden. Maar iets later liet hij nog toe dat wit 2 (!) dolle torens creeerde. Filip vond nog een lange weg met z'n koning om de tweede toren te ontvluchten, en toch 0-1.

Philippe tenslotte speelde een indrukwekkende partij. Thomas won in de opening een pionnetje, en hield dat hardnekkig vast. Het leek er lang op dat de zwarte compensatie wel genoeg zou zijn om naar een houdbaar eindspel af te wikkelen, maar meer dan remise leek er toch niet echt in te zitten. Fout gezien, want in plaats van de volledige afwikkeling ging Philippe voor activiteit met z'n twee torens, en bracht de witte koning in de problemen. Achteraf gezien heel logisch, maar toch knap. Hoe het uiteindelijk afliep heb ik niet gezien, maar het zal wel iets met de koning of stukverlies zijn geweest.

Leuven beschouwden we eigenlijk als de belangrijkste klif die we nog moesten omzeilen op weg naar de titel. Zeker gezien het verlies van Caissa kunnen we nu echt wel op beide oren slapen: 4 matchpunten en een door bordpunten scheiden ons nu van de tweede in de rangschikking. Volgend jaar weer afzien in tweede... bweu