IC Ronde 2: TSM 2

[font=Courier]

166 TSM 2 St.-Amandsberg 1 472

1 67946 BOEYKENS MARC 2198 ½-½ 29327 MAHIEU RIMSKY 2145
2 17779 VERHAEGEN WIM 2023 1-0 40568 WILLEN BENNY 2085
3 54712 JANSSEN DRIES 1926 1-0 51161 SECELLE HANS 2066
4 13315 DEWEERDT JAN 1925 0-1 15059 DE MEDTS TOM 1964
5 52469 VERCAMMEN ROBERT 1924 ½-½ 10185 DE VLEESCHAUWER MAARTEN 1890
6 57860 MOROTE PATRICK 1630 0-1 46400 RAEPSAET JOANNES 1545

< 1938 > 12 - 12 < 1949 >
[/font]

Na ons uitstapje naar reeksfavoriet Wachtebeke in de eerste ronde kon TSM 2 zich thuis klaarmaken voor het echte werk. Sint-Amandsberg, ook wel gekend als Mercatel, kwam met een licht verzwakte ploeg opdagen, maar was daarom nog geen makkie.

Marc had na wat tactische schermutselingen op de a-lijn een licht voordeeltje weten te bemachtigen. Hier tegenaan kijkend was de strijdvaardigheid van zijn tegenstander begrijpelijkerwijs serieus gezakt, en stelde die maar remise voor. Het eerste halfje stond daarmee al snel op het bord.

Op ons laatste bord zat de tweede elofavoriet in onze ploeg, Patrick. Ook hier was geen stimulans bespeurbaar, want Patrick liet in een gelijke stelling gewoon een stuk instaan. Er werd nog wat voortgeploeterd, maar na een dik uur keken we toch aan tegen een punt achterstand. Het beloofde dus geen makkelijk namiddagje te worden.

Gelukkig trok Dries zich daar niets van aan, en vuurde hij met een pionoffer en wat goedgeplaatste stukken schot na schot op de zwarte koning af. Makkelijk was het niet, want Zwarts enige resource zat in een tegenaanval die optisch ook gevaarlijk was. Dries liet het initiatief niet los, en in een stelling waar zo ongeveer enkel de dames niet hingen greep zwart mis en was het tik, tik, gedaan. Een leuke overwinning.

Daarmee was de stand jammer genoeg niet gelijkgetrokken, want Jan's lijdenstocht op het bord daarnaast was ook afgelopen. Hij kwam al niet lekker uit de opening, en bij een poging om zich los te wrikken kwam er pardoes een mataanval uit de lucht vallen. Niets meer aan te doen, en Bert en Wim moesten gezamenlijk nog 1.5 uit 2 scoren om een matchpunt te halen.

En dat was nog niet zo eenvoudig. Bert had heel de partij niets bereikt tegen een sterke jeugdspeler, en berustte in remise. Wim moest dus winnen, waarvoor hij Bert bedankte. Maar net op dat ogenblik kwam het geluk een handje toesteken.

Wim was immers zeer snel in een middenspel zonder dames gekomen. Door het planloze spel van zijn tegenstander had hij zelfs een miniem voordeel kunnen krijgen. Genoeg om de stelling uit te melken dus, maar zonder realistische winstverwachtingen. Misschien dat wit daardoor in slaap gewiegd was, want de eerste echte dreiging - een kwaliteitsoffer gevolgd door een vork om de interest op te halen - overzag hij. Wit moest bijgevolg met twee pionnen tegen een stuk trachten een halfje te halen voor het tweede matchpunt. Dat leek nog even te lukken ook met een ver opgerukte vrijpion die door de zwarte koning geblokkeerd moest worden, in combinatie met een aanval met twee torens en paarden. De hoop van de Mercatelspelers werd met enkele gedwongen afruilen genekt, en het remiseaanbod (haha!) afgeslagen. Nog voor de veertigste zet stond er een compleet verloren eindspel op het bord en gaf Wit maar op.

De nul is dus van het bord. Nu die score wat aandikken dus, maar daar moeten we nog een maand geduld voor oefenen.