IC Ronde 5: TSM 1

[b]TSM 1 - Namen 1 : 2,5-5,5[/b]

1 DE CONINCK RAF (2284) - CLERY NICOLAS (2374) 1-0
2 DE WACHTER MATHIAS (2283) - CLAESEN PIETER (2372) ½-½
3 VERDUYN PHILIPPE (2249) - HETEY LAZLO (2352) ½-½
4 VANPARYS PHILIP (2248) - GEENEN MARC (2349) 0-1
5 VANLERBERGHE FILIP (2220) - LAURENT JULIEN (2320) 0-1
6 HELSEN STEFF (2184) - HENRIS LUC (2294) 0-1
7 MANGELSCHOTS PETER (2065) - BOLZONI VICTOR-ANGEL (2208) ½-½
8 VAN DER FRAENEN JOEP (2058) - DEGEMBE PIERRE (2017) 0-1
< 2199 > 13 - 19 < 2286 >

Twee weken na elkaar zondagschaak (een begrip dat meerdere ladingen dekt…) en dan uitgerekend de twee topfavorieten voor de titel in de ogen moeten kijken, dat zware lot was ons TSM’ers beschoren en dus werd alvast het mentale EHBO-kistje gereedgezet. Geen toevallige beeldspraak in een stad die de voorbije dagen alleen maar in het nieuws kwam door de schijnbare nood aan legale abortushuizen, alsof nu in elk Mechels achterkamertje een engeltjesmaakster met breinaalden en een oplossing van Sunlightzeep aan de slag is.

Maar Mechelen, dat is dit seizoen ook een beetje Philippeville (of Philipville, of Filipville) en voor deze vijfde ronde recupereerden we Philippe I en verder ook nog Joep, zodat er stilletjes van een stunt gedroomd werd. Echter: Namen was de tegenstander en de afwezigheid van bellende Chinezen in ons clublokaal diende die droom al van bij het begin een flinke knauw toe. Hier ging alles fair gespeeld worden en Namen bleek op elk bord ruim 100 elo sterker te zijn. Het kloofje viel ook bij hen precies na het zesde bord, alleen op het laatste bord waren de tegenstanders op papier aan elkaar gewaagd.

Geen echt snelle resultaten dit keer, al duurde het bij Filip nu ook niet zo heel lang. Dat de benjamin van TSM 1 als eerste klaar is, is dit seizoen meestal geen goed nieuws. Ook nu niet: Filip was ergens een kleine kwal achtergekomen en in de vrij gesloten positie bleken de witte torens te weinig Lebensraum te hebben om de zwarte toren, paard en loper in toom te houden. Zoals gevreesd stond er meteen een achterstand op het scorebord.

Onze hoop op het laatste bord werd nadien ook snel de kop ingedrukt. Vanuit een platte partijopzet waarbij de d-lijn geopend werd, liet Joep een witte toren op d7 toe, wat hem meteen een pion kostte. Joep ging nog wel in het verweer, maar de zwarte stelling bleek niet meer levensvatbaar. Er kwam een T+L-eindspel op het bord waarbij wit een extra pion had op de damevleugel. Wit maakte het deskundig uit. Enfin, of het echt deskundig was, durf ik niet te beoordelen, Joep beweerde dat er aan zijn bord eigenlijk niet was geschaakt. Lijkt me een correcte analyse. Daarmee stond het wel 0-2.

Gelukkig waren we dan al een tijdje in blijde verwachting van een heuse stuntzege op het eerste bord. Zwart zette de partij nogal passief op en op den duur kwamen een aantal van zijn stukken compleet in een stuitligging terecht. Raf dirigeerde zijn officieren naar de zwarte koning en de zwarte stukken die daar doelloos ronddoolden konden niet verhinderen dat de zwartspeler die koning wat later ook effectief mocht neerleggen. Knappe zege van Raf en 1-2.

We stonden plots zelfs heel dicht bij de gelijkmaker want Steff had een ogenschijnlijk fatale koningsaanval goed afgeslagen en was beginnen te counteren. Die witte koningsaanval kwam er na een wel erg onorthodoxe openingsbehandeling (no pun intended…). Na een dozijn zetten had slechts één wit stuk gespeeld (paard b1) en slechts één witte pion nog niet gespeeld (b2). Wit gooide alles naar voor op de koningsvleugel, maar zoals gezegd counterde Steff gevat. Hij leek, met een stuk meer, het laken naar zich toe te trekken maar in het woud van dameschaakjes overzag hij een venijnig loperschaakje en meteen was het uit. Geen gelijkmaker, wel 1-3.

Dat betekende een nul op drie van de laatste vier borden. En het zag er op een bepaald moment naar uit dat het nul op vier zou worden, want mijn koning was al heel vroeg in de partij als een onrijpe vrucht naar e2 afgedreven. Zwart ging hem daar bestoken en na een paardoffer op e3 leek het er erg somber uit te zien voor wit. Maar ik nam het paard van Troje niet aan (ken uw klassieken, nietwaar) en na een tussenzetje zag zwart zich genoodzaakt om de dames te ruilen. Ik kon ontsnappen naar een eindspel met vier torens en ongelijke lopers waarin zwart een pluspion had. In tijdnood kon ik wat pionnen en een stel torens ruilen en zelfs die pluspion terugnemen zodat de stelling potremise was. Mijn tegenstander speelde nog tergend lang door, hoewel zijn ploeggenoten hem er herhaaldelijk kwamen op wijzen dat het voor de ploeg niet meer hoefde. Achteraf legde hij mij zijn beweegredenen uit: hij zag een reeks van twaalf opeenvolgende overwinningen node afgebroken…

De exacte volgorde waarin de laatste drie partijen afliepen kan ik niet geven. In elk geval haalde Philippe een vrij logische remise. Hij kwam beter uit de opening, zwart had een serieus gat op d5, maar die wist dat op te lossen en kwam nadien zelf iets beter. Philippe kwam in een paardeneindspel met vier pionnen terecht waarin zwart de verste vrijpion had. Niettemin kon Philippe het blijkbaar zonder al te veel moeite remise houden.

Mat zijn opening was niet bijster geslaagd. Tot overmaat van ramp was zijn tegenstander goed bij de les met een prima kwaloffer. Maar in een zinderende tijdnoodfase was dat allemaal van tel, geen van beiden liet af in de jacht op een vol punt. Toen de kruitdampen opgetrokken waren en het aantal zetten gereconstrueerd was, bleken ze er 41 gedaan te hebben. Helaas was net die 41e niet zo’n goede van Mat die wel een klein voordeel bleef behouden. Te klein om de remise te ontwijken.

Philip tenslotte speelde een sterk middenspel. Hij had alle openingsmoeilijkheden probleemloos opgelost en kon stilaan aan iets meer beginnen te denken. Omdat we alle punten van doen hadden weigerde hij in tijdnood remise. Er leek een mooi vol punt geboren te worden, maar de nageboorte was andere koek. Een smerig trucje van wit keerde de rollen op en zette een laatste nul op onze tabel.

Met een eindstand van 2,5-5,5 kunnen we niet helemaal ontevreden zijn tegen deze topploeg en ex-eersteklasser, maar er had meer ingezeten. Die stunt waar we vooraf van droomden bijvoorbeeld… Een volgende keer! Laat dat alvast een van de goede voornemens voor het komende jaar zijn.