IC Ronde 10: TSM1

[b]TSM 1 (2182) - EISDEN/MSK 1 (2136): 5½-2½[/b]
DE WACHTER MATHIAS (2376) - BUS TOM (2243): 1-0
HELSEN STEFF (2218) - SIMENON JOZEF (2203): 0-1
VANLERBERGHE FILIP (2217) - RENET JACK (2186): 1-0
VANPARYS PHILIP (2215) - NACHBAR BENJAMIN (2160): 1-0
DE CONINCK RAFAEL (2214) - FRENKEN MARCEL (2155): 1-0
VERHAEGEN WIM (2081) - MIESEN FABIAN (2086): 0-1
MANGELSCHOTS PETER (2074) - MENGERINK YNZE (2068): ½-½
VAN DER FRAENEN JOEP (2059) - DE CAUTER WOLFGAN (1988): 1-0

Voor aanvang van deze ronde, de voorlaatste van het seizoen, had ons eerste team enige voorsprong op de degradatieplaatsen. Dat gaf ons wat ademruimte maar echt comfortabel was onze situatie toch niet. Er was dus nog werk aan de winkel.
Daar moet echter wel bijgezegd worden dat de middenmoot in onze reeks dit jaar heel breed is en dat een heel aantal ploegen in de rangschikking op een zakdoek bij elkaar staan. Onze tegenstander van deze zondag was medezakdoekzitter Eisden en we achtten onze kansen dan ook niet minder. Een puntendeling of een kleine overwinning/nederlaag leek ons een realistische verwachting. Na twee uur spelen zag het er nochtans niet zo geweldig uit en het leek me dat we onze ambities naar beneden zouden moeten gaan bijstellen. Dat het uiteindelijk toch nog een erg geslaagde middag werd voor ons, kan volgens mij twee dingen betekenen: ofwel had ik het merendeel van onze stellingen totaal niet begrepen, ofwel had Moeder Caïssa vandaag medelijden met ons...

Ik weet niet meer helemaal zeker in welke volgorde de partijen gedaan waren, maar toch zal ik een poging ondernemen om een chronologisch overzicht te geven. Het weze me vergeven als ik enkele partijen heb omgewisseld.

Als ik me niet vergis, waren het onze tegenstanders die de score openden. [b]Wim[/b] leek me met zwart op bord zes goed uit de opening te zijn gekomen, maar het liep toch snel mis. Zijn voorpost op e4 bleek toch heel wat minder stabiel dan gehoopt en na enige ruilen bleef er alleen nog een zwakke pion in de plaats over. Omdat hij die pion moest blijven verdedigen, kon Wim de witte acties op andere delen van het bord minder goed opvangen. Wit speelde dat goed uit en brak uiteindelijk beslissend door.

Op dat ogenblik was [b]Filip[/b] op bord drie zelf ook ongeveer beslissend aan het doorbreken. Zwart had in de opening zijn eigen K-vleugel enthousiast naar voren gegooid, maar daar werden zijn pionnen vrij snel vastgelegd. Wit had zich in tussentijd rustig verder ontwikkeld en zijn voordeel kwam dan ook bijna als vanzelf. Zwart trachtte de zaken wel te compliceren, maar Filip hield het hoofd heel de tijd koel en uiteindelijk wist hij na een afwikkeling de eigen torens op de zevende lijn te zetten terwijl hun zwarte tegenhangers verkeerd stonden opgesteld om dat op te vangen. Hoe er dan uiteindelijk toch nog een TLppp tegen TLpp op het bord is gekomen, weet ik niet, maar wits pionnen stonden zó ver dat er van een echte strijd allang geen sprake meer was. Mooi en efficiënt gespeeld van Filip.

[b]Peter[/b] had wit op bord zeven en van zijn partij heb ik niet veel gezien. Ik herinner me dat hij doorlopend wat ruimtevoordeel had en het wat gemakkelijkere spel, maar het einde van de wereld was het allemaal niet voor zwart. Zijn tegenstander verbruikte wel veel tijd, maar verder had hij geen onoverkomelijke problemen en uiteindelijk werden de punten gedeeld in een DTT tegen DTT eindspel.
Achteraf vonden enkele teamgenoten dat Peter zich te snel tevreden had gesteld met remise, maar dat was deze keer misschien niet terecht. Peter heeft zelf remise geweigerd en in de slotstelling had het echt niet veel zin meer om nog door te spelen.

Op bord twee beleefde [b]Steff[/b] geen al te vrolijke dag. Hij zat aan de zwarte kant van een traag opgezette opening en nadat hij zijn stukken op normale velden had gezet, stond hij plots niet goed meer. Wit hield de controle stevig in handen. Steff moest concessies doen en zijn toevlucht nemen tot tactiek, maar dat was tegen de beter georganiseerde witte strijdmacht een op voorhand verloren zaak. Hij rekte de strijd nog wel, maar de uitslag stond eigenlijk al heel de tijd vast.

Topbord [b]Mathias[/b] had het na de partij niet gemakkelijk om uit te leggen hoe hij gewonnen had. Hij had de opening naar eigen zeggen slecht behandeld en ook nog eens zijn tijd helemaal fout ingedeeld. Zwart had zijn stukken op de goeie velden staan en deed allemaal goeie zetten. Mathias ruilde wat stukken om de druk te verlichten, en tot de verbazing van beide spelers stond hij daarna ineens, pardoes, zomaar, out of the blue veel beter. Zwart had nog enkele zetten nodig om die mentale overschakeling te maken en op die tijd was zijn stelling helemaal hopeloos geworden. Een zure partij voor sympathieke Tom, die er gelukkig toch zijn goede humeur niet bij verloor.

Ik weet niet meer op [b]Philip[/b] eerder met zijn partij klaar was dan ik, maar de beleefdheid gebiedt dan dat je met de andere persoon begint, nietwaar? Philip had zwart tegen mijn tegenstander van vorig jaar en pakte de opening beter aan dan ik destijds. Wit kende de theorie verder dan Philip, die eerder op gevoel speelde. Het middenspel was evenwichtig maar interessant, beide spelers deden hun best om de schwung erin te houden. In de (korte)analyse kwamen we er niet meteen uit waar wit de draad nu juist is kwijtgeraakt, maar tegen de dertigste zet aan, was het toch zwart die op de damevleugel kon doorbreken. Wit, intussen in opkomende tijdnood, slaagde er niet meer in tegenspel te bereiken en zijn zwakke punten te verdedigen. Uiteindelijk ging hij op de veertigste zet in een quasi verloren stelling door zijn vlag.

Op bord vijf zat [b]Raf[/b] (ik dus). Ik werd met wit twee keer geconfronteerd met een verrassing: de eerste keer omdat ik zo snel en ogenschijnlijk zonder inspanning uit de opening zulk groot voordeel kreeg. Ik zat al in de eerste bocht terwijl zwart nog in de startblokken zat. Mijn verwachting was dan ook dat het niet lang zou duren. Maar toen kwam de tweede verrassing. Plots begon zwart hard mee te lopen. En al kon hij me eigenlijk nooit meer inhalen, toch klampte hij aan en plots moest ik de race nog helemaal uitlopen. Dat was een mentale omschakeling (vandaar mijn begrip voor de situatie van Tom op bord één) waar ik het erg moeilijk mee had. Gelukkig had ik zelf meer tijd dan Tom om me te bezinnen, en daarna heb ik geen noemenswaardige problemen meer ondervonden. Toch nog een pluim voor mijn tegenstander omdat hij in dergelijk moeilijke omstandigheden nog zo lang bleef aanklampen.

[b]Joep[/b] had zwart op bord acht en werd in de opening gecofronteerd met een gambietachtig zijsysteempje. Na enig nadenken besloot hij het gambiet niet aan te nemen en ik ben hem achteraf vergeten te waarom. Misschien kan je het me nog eens uitleggen, Joep?
Maar er zijn in deze parij wel meer dingen gebeurd die ik niet begreep, al besef ik dat ik natuurlijk maar aan de zijlijn stond. Zwart speelde plichtsbewust zijn overwicht op de damevleugel uit, maar op een of andere manier was wit sneller op de koningsvleugel. Joeps koning kwam vast te zitten in het centrum (weliswaar - en gelukkig! - nog wel achter zijn eigen pionnen). Toch had wit een heel sterk initiatief, en ik kan me nauwelijks voorstellen dat hij niet ergens heeft kunnen winnen. Ik ben geen voetbalexpert, maar ik weet dat er een ongeschreven 'wetmatigheid' geldt dat wie zijn kansen niet benut, meestal wordt afgestraft op één enkele tegenstoot van de tegenstander. Zoiets is zondag ook op bord acht gebeurd. Wits initiatief werd steeds minder duidelijk en tegen het eindspel aan had zwart weer volwaardige tegenkansen. En ja hoor, het was uiteindelijk wit die in een voor hem reeds erg moeilijk geworden stelling de laatste fout maakte. La crónica de una muerte anunciada...

De teller kwam zo stil te staan op [b]5,5-2,5[/b] (ofwel 19-13). Een op voorhand onverhoopt resultaat. En hoewel we mathematisch nog steeds niet zeker zijn van behoud, zullen er enkele onwaarschijnlijke omstandigheden moeten samenlopen om ons er nog uit te knikkeren. We hadden eigenlijk gevreesd dat de laatste speeldag tegen Deurne beslissend zou worden, maar gelukkig hebben we dat deze namiddag dus kunnen voorkomen.

Raf[b]r[/b]