IC ronde 9: TSM2

TSM 2 - DEURNE 2 : 4-2
1. MANGELSCHOTS PETER (2081)- VANDERBEKEN STIJN (2045) 0-1
2. VERCAMMEN ROBERT (2042) - DE COMBES FERNAND (2020) 1-0
3. VAN DER FRAENEN JOEP (2022 - VAN AEL BERT (1999) 1-0
4. DEWEERDT JAN (1989)- MOORS MARC (1995) 1-0
5. JANSSEN DRIES (1917)- VERRIJSSEN PATRICK (1934) 0-1
6. VERSCHOREN BRAM (1805)- KRUKOWSKY MEIR (1886) 1-0
<1976> 14-10 <1980>

Joep respectievelijk Bert hadden dit seizoen al enkele keren TSM 1 versterkt en dus was het nu de beurt aan ondergetekende om TSM 2 wat hand- en spandiensten te verlenen in de degradatietopper tegen Deurne. Geen onverdeeld succes voor mij persoonlijk, maar daardoor krijgt TSM 2 tenminste nog eens een welverdiend wedstrijdverslag...

De eerste uitslag viel al om 14u05 te noteren op bord 6. Bram had ongetwijfeld gehoopt op een stevige schaaknamiddag, maar daar kwam weinig van in huis. Krukowsky, die een paar minuten te laat kwam binnengestruind, was vergeten zijn gsm uit te zetten. Het vervolg laat zich raden: een onverlaat die hem op dat onchristelijke uur opbelde... Pittig detail: de maandag erna, in de Zilveren Toren, kreeg Bram op verplaatsing bij de KASK een forfait tegen. Kan iemand Bram eens aan een tegenstander helpen?

Zoals gezegd was mijn optreden voor TSM 2 weinig succesvol. Mijn tegenstander bracht in het vroege middenspel een thematisch stukoffer tegen twee pionnen. De partij had vervolgens wendingen kunnen nemen waar zelfs Fritz zijn elektroden bij zou doorgebrand hebben, ware het niet dat ik het stuk twee zetten later al terugofferde. 'Met winnend voordeel', dacht ik, daarbij een mooie tussenzet van zwart over het hoofd ziend... Pion achter en tot overmaat van ramp onvermijdelijk kwalverlies. Ik speelde nog een tijdje door, louter om te vermijden dat het moreel van de ploeg een snelle gelijkmaker moest incasseren - iets waarvoor mijn tegenstander tijdens de post-mortem veel begrip toonde.

Na de 1-1 kwamen we zelfs 1-2 achter. Dries kwam goed uit de opening met veel compensatie voor een geïnvesteerd pionnetje. Helaas wou hij zijn pion terugwinnen middels een stukoffer. Wie mijn partij gezien heeft, weet wat er dan volgt: een tussenzetje... Dries bleef een stuk achter en gaf dan maar op.

Opnieuw volgde een gelijkmaker, maar dan van onze kant. In een stelling met alle zware stukken op het bord en elk een slechte loper, offerde Jan handig een pion om zijn loper de vrije baan te geven. Het zwarte voordeel was daardoor groot en toen wit dan ook nog eens een kwal blunderde, kwam het onvermijdelijke nog erg snel. Wel werden er wenkbrauwen gefronst bij de verbolgen reactie van Jans tegenstander die vond dat Jan remise had moeten aanbieden in plaats van de partij te winnen! Waarschijnlijk in het uur voor de partij naar Radio 1 geluisterd...

De balans kantelde dan weer in ons voordeel met een reguliere zege van Joep. Hij kwam met licht overwicht uit de opening en dirigeerde zijn stukken vlot richting zwarte koning. Hoe het precies afgelopen is, weet ik eerlijk gezegd niet omdat ik toen al uitgebreid met Jan zijn partij aan het analyseren was (iemand moest het doen...). Maar dat Joep won, staat vast.

Bert tenslotte zag een oude bekende weer. Hij had Descombes ooit al eens alle hoeken van het bord laten zien en won opnieuw, zij het met beduidend meer moeite. Bert leek in tijdnood te komen, maar het was zijn tegenstander die opeens zeeën van tijd ging gebruiken en uiteindelijk door zijn vlag ging. Bert had op dat ogenblik een gewonnen stelling bereikt, maar daarbij wel één zet lang aan wit de mogelijkheid gegeven om dame en koning te vorken. Eens die gruwelijke seconde voorbij was, was het uit. 4-2 en een goede zaak voor TSM 2.