Interclub ronde 10- TSM1

166 TSM 1 Borgerhout 2 109
1 12424 DE WACHTER MATHIAS 2333 ½-½ 9971 SEGARRA CONCALVES JORGE 2140
2 30651 VANPARYS PHILIP 2202 1-0 81655 FALLIL KHALID 2207
3 22641 VANLERBERGHE FILIP 2212 0-1 41041 MAAS THOMAS 2102
4 19224 DE CONINCK RAFAEL 2152 1-0 4693 MOLLEKENS ROELAND 2174
5 17779 VERHAEGEN WIM 2106 ½-½ 45918 CANKJA REDI 2001
6 15954 STEINHARDT STEFAN 1935 1-0 50873 VAN DAMME REMKO 1911
7 41742 HEYLEN JORIS 1847 1-0 12696 WURMAN PHILIPPE 1912
8 24597 DUCAERT FREDERIK 1806 1-0 28347 WACHSSTOCK SYLVAIN 1810
< 2074 > 6 - 2 < 2032 >

Het maakte allemaal niet meer uit.

En dat zag je wel aan de twee opstellingen. Wij hadden drie spelers afgestaan aan de tweede ploeg, zodat onze laatste drie borden "verzwakt" waren. Het gevolg was een droge 3-0 op de laatste borden! Altijd verzwakken!

Freddy was als eerste klaar. Zijn tegenstander zag niet dat een pion aangevallen stond. De volgende zet zag hij niet dat een toren aangevallen stond...

Joris speelde een goeie opening en een heel degelijke partij. Zijn nochtans hoger geklasseerde tegenstander ging er kansloos af.

Stefan, wel, ik weet het niet. Het zag er heel vies uit na de opening, maar wit kon de dreigingen niet omzetten in iets concreets. Hoe Stefan juist is gewonnen heb ik niet gezien.

Wim kreeg in de opening een serieus voordeel, maar daarna is er ergens iets misgegaan. Op het einde bleef zwart met een loper voor een pion over in een eindspel, maar Wim leek een fort te kunnen bouwen in het hoekje. Leek, want zwart kon relatief simpel winnen met een paar nauwkeurige zetten. Hij dacht echter nauwelijks na, en zag het gevaar totaal niet komen. Een mooie remisetruuk van Wim.

Raf overspeelde Roeland Mollekens vanuit de opening. Veel leek er niet aan de hand, maar de onterecht opgerukte koningsvleugelpionnen vormden een dodelijke zwakte. Heel mooi opgeruimd door Raf!

Filip moest tegen collega tijdnoodbeest Thomas Maas. Het was een ingewikkelde partij, maar naar eigen zeggen heeft Filip kunnen winnen. Een blunder in tijdnood zorgde voor onze enige nul.

Philip had het lastig met zwart tegen Khalid Fallil. Wit ging een zettenherhaling uit de weg, dus het was duidelijk wie op winst speelde. Maar Philip zat blijkbaar terug in een goeie schwindeldag, en hield beter het overzicht door de complicaties. Een eindspel met kleine kwal en twee pionnen meer was niet meer moeilijk.

Tenslotte ikzelf dan... Ik speelde waarschijnlijk m'n beste partij van het seizoen (okay, stelt dit seizoen niet veel voor... maar volgend jaar! :-D ). De Gruenfeld van Goncalves werd heel rustig opzij gezet, en met een half uur tegen een paar minuten had ik alle tijd om de mat te zoeken, in een stelling met intussen al een paar pionnen meer. Ik dacht em echter snel gezien te hebben, maar miste een schaakje. Toevallig was het eindspel ineens nog moeilijk voor mij. Tja. Toch nog remise.

Conclusie: het had 7.5-0.5 kunnen worden, maar who cares? Den twee had zich intussen gered!

mat