Ronde 10: TSM1 - Caissa Europe 1

Een perfecte rit bleek onmogelijk. Ondertussen al lang zeker van promotie struikelde onze ploeg. Een eerste nederlaag die niks meer uitmaakt, al blijft het pijnlijk tegen een team dat zich verzwakt had omdat er bij ons geen eer te halen was.

5 Forfaits voor TSM deze ronde, da's al beter dan de 7 van vorige ronde. Maar het blijft natuurlijk een grote blamage. Kunnen mijn clubgenoten aub nog een beetje moeite doen voor de laatste ronde? Bij overweldigend succes sta ik graag mijn eigen plaats af (liever niet spelen in volle ploegen dan wel spelen in halfvolle).

Terug naar TSM1. Een kort overzicht van de borden:

een FF op bord 3 was het deel van TSM1 in het hierboven bekritiseerde debacle.

Steff was als eerste klaar. Eenvoudig voordeeltje met zwart, tegenstander die een stuk afgaf, alles afgeruild, puntje als de belangrijke centrumpion ook nog viel (aangezien het stuk werd afgegeven om die pion te houden, nog vrij logisch).

Filip volgde niet snel later. Na de opening was de stelling min of meer in evenwicht, maar de tegenstander wou snel iets forceren en offerde een stuk. Filip verdedigde adequaat, een tweede stuk werd ertegenaan gegooid, Filip verdedigde nog steeds adequaat. Toen ook nog eens een kwal in de penning verloren ging, gaf zwart op.

Raf was de grote pechvogel van de dag. Openingsagressie van wit werd afgeblokt en omgezet in een prettige manoeuvreerstelling. Maar hij miste een truuk en het was eigenlijk direct mat. De tegenstander liet nog wat spartelen toe, maar dat was eerder kwelling dan een kans.

Wegens ziekte in de familie kwam Mat een dik half uur te laat. Geen probleem, snel spel werkte het tijdsnadeel weg en een middenspelvoordeel werd omgezet naar een gunstig eindspel. Waar even vlotjes werd geblunderd met een kansloze stelling als resultaat. Het halfje dat het toch nog opleverde was voor 95% te danken aan de zenuwen van de tegenstander, maar toch chapeau voor de vasthoudendheid van Mat.

Als laatste was Philip bezig. Die was behoorlijk creatief begonnen: er werd een dame geofferd voor 2 stukken en behoorlijk wat dreigingen. Vanaf de zijlijn leek het nooit genoeg, maar elke zet wist hij wel het initiatief te behouden. De tegenstander zag dat ook en vond een manier om het materiaal terug te geven om terecht te komen in een eindspel T+P+7p vs T+L+7p. Dat vroeg nog wel wat werk, maar Philip begon vol goede moed. Er gebeurde ook een en ander, maar toen de stelling echt ongebalanceerd werd, werd plots tot remise besloten met als gevolg een 11-12 nederlaag voor ons. Tegen een ploeg die op bord 1 een slordige 200 punten minder had dan ons laatste bord. De reeds behaalde promotie is niet direct een pleister op de wonde.

De enige manier om volgende ronde "beter" te doen is een ploegforfait zodat we toch niet promoveren. Of we kunnen nog eens proberen een forfaitloze ronde te spelen. Ik doe mee met de meerderheid.