IC Ronde 5: TSM2

TSM 2 - Brasschaat 1: 3-3

Een kort verslagje van deze match.

Joris op bord 4 was als eerste klaar. De remise werd zo snel overeengekomen dat ik niet eens de partij heb gezien.

Piet op bord 1 verkreeg een vertrouwde opening maar plaatste zijn witte loper wel erg ongelukkig aan de rand van het bord waardoor zijn tegenstander deze middels een pionoffer en een tussenschaak kon verzilveren. Piet trachtte nog wat te compliceren doch enige tijd later was het kalf verdronken.

Dries op bord 6 dirigeerde de partij naar een dubbel toreneindspel waarin hij eerst een pion minder had maar deze nadien kon recupereren. Blijkbaar had geen van beiden zin om het eindspel uit te melken en een remise werd overeengekomen.

Bram op bord 6 nam in de opening de gambietpion aan en gaf deze nooit meer terug. Nadien werd nog de kwaliteit gewonnen en daarmee ook de partij.

Jan op bord 5 ging met zijn nieuwe opening op zijn elan verder en gaf zijn tegenstander gewoonweg slaag. Na de koningsvleugel vastgezet te hebben middels een sterk paard werd door hem de damevleugel geopend en werd zijn tegenstander opgepeuzeld.

Joep op bord 2 dirigeerde met zwart de opening en het middenspel en speelde zijn tegenstander geheel weg. Op het ogenblik dat de bekroning, zijnde de mat in drie op het bord stond dienden echter nog 15 zetten in minder dan 10 minuten gespeeld te worden zodat in plaats van de stelling met een winst te bezegelen helaas geopteerd werd voor een algehele stukkenruil waardoor een slechter eindspel voor hem op bord kwam dat, het moet gezegd, zijn tegenstander wel mooi uitspeelde. Dat op sommige sites het spel van de witspeler als ‘ongelooflijk koelbloedig’ en met een ‘knappe prestatie’ wordt omschreven is blijkbaar een eufemisme voor het ‘totaal worden overspeeld en het geluk hebben dat de tegenstander in zijn tijdnood mat in drie mist.’
Allemaal propaganda.

Joep