Interclub ronde 9 - TSM 2

TSM 2 - Bredene 1 : 4,5-1,5

Eigenlijk valt er meer te zeggen over de voorbeschouwingen op deze match dan over de wedstrijd zelf. Gezien de - ik druk me beleefd uit - grote verscheidenheid in opstellingen die Bredene totnogtoe liet bewonderen, leefden we tussen hoop en vrees. We konden zowel tegen een ploeg aanlopen met 2200+ op het laatste bord als tegen een met amper 2100 op het eerste.
Een zucht van verlichting ging door het speellokaal toen bleek dat Bredene zwak, erg zwak, was opgekomen.

Het eerste bord was met Marc Daels nog behoorlijk sterk. Maar Joep maakte van bij het begin duidelijk dat een puntendeling goed genoeg was en speelde Colle. Na nog geen tien zetten had Daels er al genoeg van en stelde hij remise voor. Joep schrok er zelf even van maar aanvaardde.

Ineens over naar het laatste bord waar Dries nog een goei 1300 elo tegenover zich kreeg. Dries had zijn ZT-perikelen van vrijdag goed verteerd en liet er geen gras over groeien. Eerste punt binnen.

Een beetje later mocht ik er zelf een tweede punt bijdoen. Mijn tegenstander op bord drie had nog net 1700 elo. Om maar te zeggen... Nadat hij al vroeg zijn koningsvleugel verzwakte, waren zijn overlevingskansen nog net zo groot als die van de doorsnee zwembroek op het strand van Bredene.

Na mijn overwinning ben ik de toog gaan doen en heb ik van de rest wat minder gezien. Maar Bert heeft zijn winstpartij wel een drietal keer geshowd dus daar kan ik uitvoerig over berichten... indien er veel was geweest om over te berichten. Bert zette iets te snel een aanval in, moest vervolgens uitkijken om positioneel niet in het nadeel te komen en plukte vervolgens na wat geknoei van zijn tegenstander diens stukken mee als rijpe vijgenblaadjes.

Ondertussen wel een flinke verrassing toen bleek dat Piet met de billen bloot gegaan was op bord twee. Nochtans dacht ik op een bepaald moment dat Piet (speel met zo'n naam maar eens tegen Bredene) een stuk voor stond, maar ik moet mij vergist hebben.

Als laatste haalde Jan op bord vijf nog een vol punt binnen. Jan kwam zonder het te willen in een opening terecht die hij... euh... niet echt kende. Maar geen nood: zijn tegenstander evenmin. De zwarte koning bleef in het midden van het bord vast zitten. Zwart benutte de weinige tegenkansen die hij had niet ideaal en uiteindelijk werd de ongelukkige koning stevig op zijn onderste lijn genaaid door een op bloed beluste Jan.

Bredene werd dus flink in zijn blootje (excusez le mot) gezet en TSM 2 staat weer een stap dichter bij het behoud.