Interclub ronde 8 - TSM 2

Jan Schuurmans - Joep Van der fraenen 1/2-1/2
Peter Mangelschots - Yuli Lavrenov 1-0
Leo Boeye - Helmut Keustermans 0-1
Jan Deweerdt - Mike Vanden Abeele 0-1
Frank Schrickx - Dries Janssen 0-1
Jean Verbruggen - Alein Dillen 1-0

TSM 2 is in de winning mood en daar kon zelfs een weggevertje van Jan niets aan afdoen. KASK 1 in eigen huis met 1,5-4,5 afpoeieren, we hadden het vooraf nooit durven dromen.

Dries was de eerste die klaar was. Hij stond nochtans een beetje twijfelachtig en wit had zeker remise kunnen maken, maar hij overzag een heel leuke "petite combinaison" van Dries. Dries won een dame tegen een toren en een paard en ook nog eens een cruciale pion en wit gaf meteen op. Dries blijft levensgevaarlijk voor zijn tegenstanders.

Dan was Helmut aan de beurt. Hij had tegen de klassieke 1.Ph3 van Boeye wat voorbereid en kwam in een gelijkstaand middenspel terecht. Boeye kreeg evenwel serieuze druk in iets wat op een Benko met verwisselde kleuren leek, maar ging dan te onvervaard combineren. Nadat wat kruitdampen opgetrokken waren had wit met Kg1, Pd4 en Tb6 plots iets teveel stukken op eenzelfde diagonaal staan om Lc5 van zwart zonder kleerscheuren te overleven. Ook hier meteen opgegeven en dus 0-2.

Joep maakte prompt daarop remise tegen Schuurmans. De dames waren geruild en zwart had een structureel voordeel: 3 pionnen tegen 2 voor wit op de damevleugel en 4 tegen 3 voor zwart op de koningsvleugel. maar doordat wit een dubbele g-pion had, was de zwarte e-pion effectief een vrijpion. Voorlopig stonden de witte stukken nog iets beter en Joep vreesde nog eens een toreneindspel te verblunderen zodat hij maar eieren voor zijn geld koos.

Niet veel later haalde Jean een vol punt binnen. Hij had de partij rustig opgezet en in het middenspel remise voorgesteld. Zijn tegenstander weigerde en reageerde door zijn pionnen naar voor te gooien. Jean pareerde koeltjes, nam gaandeweg de aanval over en won op het einde, geloof ik, materiaal. Op die moment waren we met 0,5-3,5 al zeker van de wedstrijdzege.

Bij Jan zag het er altijd erg goed uit. Hij kreeg druk vanuit de opening en toen beide spelers nog elk 7 pionnen, dame, toren en paard overhadden, speelde Jan langzaam maar zeker vooruit. Op een bepaald ogenblik leek het of hij aan het dammen was want zijn twee achterste rijen waren helemaal leeg. Jan speelde het goed, maar zo'n aanpak houdt ook risico's in. Hoewel we hem duidelijk maakten dat een remise goed genoeg was, had Jan bloed geroken en wou hij per se winnen. Hij weigerde remise, gooide de stelling nog meer open, maar op het moment dat hij bijna mat zou geven, kon ook zwart een aantal venijnige schaakjes geven. Jan speelde zijn koning vooruit en die ging een paar zetten later jammerlijk mat op e6. Spijtig spijtig.

Op dat moment was ikzelf de enige die nog bezig was. Onze partij volgde een tijdje een partij Kasparov-Shirov, maar ik was blijkbaar de enige die dat wist. Lavrenov investeerde er behoorlijk wat tijd in, maar uiteindelijk was ik toch de eerste die afweek. Zwart had de pion die hij voorstond moeten teruggeven en afruilen naar een lichtjes slechter staand eindspel. Hij koos er echter voor om nog een pion bij te nemen in ruil voor een kleine kwaliteit. Een serieuze misrekening want ik kon die twee zwarte pluspionnen zonder veel moeite gaan oprapen. Lavrenov gooide er dan nog maar een kwal tegenaan zodat ik een vol stuk voorstond. De pionnen raakten echter verder uitgedund zodat ik even vreesde om net als tegen Van Tichelen de winst weer te laten liggen. Lavrenov zat evenwel in zware tijdnood en op het moment dat ik nog twee pionnen en twee stukken had en hij nog een loper en drie pionnen, offerde hij zijn laatste stuk voor een pion in de hoop met zijn twee verbonden vrijpionnen nog iets te doen. Maar ik stond natuurlijk twee stukken voor en gaf die twee zetten naeen gewoon terug tegen die vrijpionnen zodat mijn laatste pionnetje ongehinderd kon promoveren.

Na minder dan vier uur hadden we dus een onverhoopte zege bijeen gespeeld. TSM 2 op weg naar de redding!