IC Ronde 6: TSM1

Afdeling: 3 Serie: B
166 TSM 1 Humbeek 2 260
1 12424 DE WACHTER MATHIAS 2351 1-0 4812 DUBIN TIM 1778
2 30651 VANPARYS PHILIP 2227 1-0 21733 ROELS LOUIS 1740
3 22641 VANLERBERGHE FILIP 2218 1-0 44881 VAN HERCK RAF 1547
4 26786 HELSEN STEFF 2163 1-0 42749 GEENTJENS PIETER 1424
5 57304 KEUSTERMANS HELMUT 1961 1-0 54585 VAN NOOTEN ERIK 1324
6 57860 MOROTE PATRICK 1630 1-0 54356 BORBAS GABOR 1266
< 2092 > 18 - 6 < 1513 >

Ok, laten we wel wezen: met deze opstellingen zou het verslag kort en bondig moeten zijn. Op bijna alle borden was het elo-verschil meer dan 600 (!) punten, en minder dan 6-0 scoren mocht niet. Opdracht vervuld, maar de manier waarop was niet schitterend...

Philip was als eerste klaar. In de opening kreeg hij al na een zet of vijf een pionnetje cadeau, en hij bracht truuken in de stelling om de partij snel af te maken. De taktiek leek te werken, maar wit vond nog net de zetten die de onmiddellijke nederlaag vermeden. Philip werd een beetje gefrustreerd omdat het maar niet lukte, en "won" daarom maar de dame + pion tegen drie stukken in plaats van gewoon te consolideren. De stelling met D+2pionnen tegen 3 stukken (en elks nog een toren en een resem pionnen) was waarschijnlijk de meest veelbelovende voor wit sinds zet 4, en ... hij gaf op. De magie van de Dame?!

Helmut kon nog eens overtuigd worden mee te spelen (een sms-je met "zondag. interclub. thuis. 13:50" was blijkbaar voldoende.) Door gezondheidsproblemen van Raf (beterschap van heel veel mensen, Raf!) kwam Helmut in de eerste ploeg terecht, en hij vervulde z'n taak me brio. Snel een stuk voor en eigenlijk was de rest een formaliteit.

Ook onze andere invaller, de onverbiddelijke Patroklos, deed wat hem gevraagd was. De partij ging lang min of meer gelijk op, maar Patrick slaagde erin een pionnetje te pakken. Het pruttelde allemaal rustig voort naar een toreneindspel dat "=+" zou kunnen worden ingeschat. Maar wit creeerde op 3 zetten tijd eerst een gedekte vrijpion voor zwart (dank u) en ruilde dan de torens af (dank u), om vlotjes "-+" te komen. Patrick haalde de winst proper binnen.

Steff's partij hoort ook nog beter thuis bij de "rechtlijnige winsten" dan bij de "gepruts" partijen van de dag. Maar ook niet zoveel beter... Anderzijds, Steff kan je moeilijk verwijten dat z'n veel lager geklasseerde tegenstander gewoon gezond speelde en met wit tot in het middenspel gelijk (tot misschien een tikkeltje beter) stond. Net toen Steff zich tegen me kwam beklagen dat "die mannen toch wel een pak beter spelen dan hun elo", overzag z'n tegenstander een truukje, verloor een pion, en had ook nog een slechte koningsstelling. Daardoor kon Steff vlotjes alle stukken ruilen, en het tweede simpel gewonnen pioneindspel van de dag was een feit.

En nu overscheiden we de lijn naar "gepruts" met een flinke sprong (ook in tijd).

Filip kreeg snel een groot ruimtevoordeel, maar zat een beetje in de knoei met de stukken. Ze hadden wel plaats met hopen, maar het duurde nog eventjes voor ze echt dreigende posities konden innemen. Zwart opende de f-lijn, en kwam zowaar lastig doen achter de veropgerukte witte linie. Ik heb de analyse niet gevolgd (ik was nog bezig), maar het zou me niet verbazen als zwart wel ergens een dynamisch evenwicht bereikte (of meer?). Na heel wat gepruts kon Filip dan toch afruilen naar een ongelijke loper eindspel met een vrije randpion en (het belangrijkste) de zwarte witveldige loper opgesloten in z'n eigen pionnenkooi. Of zo had het toch moeten zijn, want Filip gaf nog even een kans. Waarschijnlijk zou het wel gewonnen zijn gebleven, maar toch... Uiteindelijk won het ruimtevoordeel. (toch een beetje geruststellend...)

Zelf deed ik het nog slechter, alhoewel het spel van mijn tegenstander net zoals dat van de tegenstanders van Filip en Steff toch geprezen moet worden. In de opening blunderde ik gewoon een pion weg, maar hij werd niet genomen. Achteraf speelde ik wel de logische zetten, en bouwde volgens Rybka simpel een +1 voordeel uit: loperpaar en ruimtevoordeel. Maar toen begon ik tijd te verliezen aan zetten die m'n stelling gewoon slechter maakten, en m'n tegenstander bleef de logische en goede zetten doen. Resultaat: terug een gelijke stelling waarin zwart zelfs een initiatief had (dus weer zo'n "dynamisch evenwicht"). Ik had een beetje geluk dat een lange afruiloperatie ervoor zorgde dat ik een pion won, en dus opnieuw simpel gewonnen stond. In tijdnood besloot ik toen met een stukoffer verder af te wikkelen, hoewel ik zag dat zwart een verdediging had die het ver van duidelijk maakte. Gelukkig werd die niet gekozen, en na nog eens een simpele snelle winst te missen, bereikte ik een simpel gewonnen stelling na de 40ste.

De tweede 6-0 van het seizoen brengt ons op een afstand van 2 matchpunten EN voldoende bordpunten om een 6-0 verlies tegen 1 concurrent toe te laten. Maar we moeten nog tegen de top, dus het blijft opletten geblazen.