IC Ronde 4: TSM 2

TSM 2 - Deurne 2: 16-8

1 67946 BOEYKENS MARC 2198 ½-½ 50393 DUGAILLIEZ GUY 2010
2 23981 VAN DER FRAENEN JOEP 2024 1-0 45217 BRASPENNING RUDI 2009
3 17779 VERHAEGEN WIM 2023 1-0 62715 MOORS MARC 1938
4 54712 JANSSEN DRIES 1926 1-0 13285 VERRIJSSEN PATRICK 1906
5 13315 DEWEERDT JAN 1925 ½-½ 45675 FOULON GRETA 1863
6 52469 VERCAMMEN ROBERT 1924 1-0 46558 DE COCK RONNY 1790

Onze tweede ploeg kreeg een op papier iets zwakker Deurne op bezoek. Het was dus de boodschap om eens te winnen, echter zonder roekeloos te worden.

Bert had het op het laatste bord niet moeilijk. Bij een eerste blik op het bord stond hij al een gezonde pion voor, een voordeel dat rustig verzilverd werd in het eindspel.

Dries probeerde denk ik eens een nieuwe opening uit, en samen met zijn tegenstander begon hij veel tijd te gebruiken in een stelling die me zo uit de theorieboekjes leek te komen. Soit, Wit maakte het zichzelf wat moeilijk met een lastige penning op de e-lijn en een Lc1 die maar niet ontwikkeld raakte, zodat Dries al snel de stelling domineerde. Het tweede punt werd vlot bijgeschreven.

Wim had na een dubieuze openingszet van zijn tegenstander een sterk centrum en wat aanvalskansen tegen de zwarte koning in handen gekregen. Na wat getwijfel ging hij voor een kwaliteitsoffer dat twee pionnen won en de koning blootlegde. Zwart had zich nog kunnen verdedigen door een derde pion te geven, maar speelde in plaats daarvan enkele onnauwkeurige zetten zodat hij al snel kon opgeven. 3-0 dus, en het eerste matchpunt is binnen.

Al snel kregen we ook een tweede matchpunt van Marc's tegenstander op bord 1. Marc trok er al vanuit de opening op de koningsvleugel op uit, en Zwart had veel moeite om alles onder controle te houden. Dat lukte hem uiteindelijk toch, en hij kwam er zelfs met een pluspion vanaf. Die moet wel heel onbeduidend geweest zijn gezien het gemak waarmee de remise aangenomen werd.

Uit de partij van Jan en zijn tegenstandster kon ik niet veel opmaken. Na een rustige opening probeerde Zwart iets te dreigen tegen de koning, maar daar kwam uiteindelijk niet veel van in huis. Uiteindelijk leek Jan wat overwicht te krijgen, maar hij was daar zelf niet van overtuigd want stelde remise voor.

Joep leek na pionwinst door een afruilcombinatie in de opening makkelijk op de winst af te stevenen. Zijn tegenstander zette zich er met veel gezucht en geprobeer nog achter, waardoor het resultaat nog lange tijd onduidelijk bleef. Met de naderende tijdnood kwam Joep echter ook nog een stuk voor, een voordeel dat hij niet meer losliet.

TSM 2 raakt met drie matchpunten en een hartverwarmende overwinning tegen Deurne dus weg uit de achterste regionen van het klassement. De trein is vertrokken, jongens. Blijven bollen!