IC Ronde 2: TSM 1

[b]NLS 1 - TSM1 2-0 (18-14)[/b]
1 BOK BENJAMIN (2360) 1-0 DE CONINCK RAF (2284)
2 NIJS NILS (2290) ½-½ DE WACHTER MATHIAS (2283)
3 LEENAERTS ROBIN (2280) 1-0 VERDUYN PHILIPPE (2249)
4 SCHOEMANS ROY (2258) 0-1 VANPARYS PHILIP (2248)
5 SARRAU JELLE (2254) 1-0 VANLERBERGHE FILIP (2220)
6 SCHAEKEN YORDI (2151) 1-0 HELSEN STEFF (2184)
7 JANSEN RUUD (2147) 0-1 MANGELSCHOTS PETER (2065)
8 SCHENNING ALBERT (2087) ½-½ VAN DER FRAENEN JOEP (2058)
< 2228 > 5-3 < 2199 >

Onze eerste seizoensnederlaag, niet geheel onverwacht tegen een ploeg die niet alleen elo-overwicht had, maar ook heel wat jeugdspelers in de rangen telt, die vaak meer waard zijn dan hun elo aangeeft. En toch hadden we achteraf het gevoel dat er iets meer had ingezeten. Steff had moeten winnen, Mat had een halfje meer moeten hebben en Filip had ook niet hoeven te verliezen. Daar staat wel tegenover dat Philip een vol punt cadeau kreeg. Een gelijkspel was wel mogelijk geweest, maar écht wakker lag niemand daarvan. In een reeks waarin we normaal gezien te zwak zijn voor de kop en te sterk voor de staart zullen nederlagen al iets sneller doorgeslikt worden. Bij het avondmaal in een Lommels eethuis werd de vraag wat de andere ploegen zouden gedaan hebben bij een aantal disgenoten dan ook snel overschaduwd door de vraag wat KV Mechelen op Genk zou gedaan hebben en of het nu ja of neen was aan de brug in Antwerpen.

KV bleek gewonnen te hebben op Limburgse bodem, maar wij van TS hadden daar niet voor kunnen zorgen. Nu ja, Lommel is dan ook Genk niet. Waar de smurfen al sinds maart niet meer thuis gewonnen hebben, moest KVSK (het vroegere Lommel) dit seizoen nog maar één nederlaag slikken. Soit, ik ben aan het afdwalen, dat belooft voor de rest van het verslag… Ik ga mijn best doen om de bal erbuiten te houden, maar ik kan niks beloven. Voor je het weet is er geen bal meer aan – laatste woordspeling, beloofd!

Ergo: ook geen woordspelingen met ‘schieten’ over Rafs tegenstander. De jonge Nederlander (luidens de clubsite van NLS een van de grootste talenten van onze noorderburen en een van de weinigen die een ‘Topstatus’ krijgen) speelde vorig jaar ook tegen ons en kreeg toen klop van Filip. Ondertussen is hij een pak sterker geworden en zit hij op het eerste bord. Raf leek redelijk uit de opening te komen en kon zijn bevrijdende centrumopstoot doorzetten. Dat centrum kwam daarmee breed open, maar de witte lopers stonden iets beter geposteerd. Raf moet ergens iets gemist hebben want hij kreeg een koningsaanval op zijn dak. In een tactisch kluwen deed wit het uitstekend en Raf werd geveegd. Ingecalculeerd, maar het stond wel snel 1-0.

Na het eerste bord was het laatste bord aan de beurt om vrij snel een resultaat te laten noteren. Joep kreeg dezelfde tegenstander als vorig jaar en het resultaat was ook hetzelfde, al deden ze er vorig jaar wel véél langer over. Zwart vond dat hij in het middenspel iets beter stond, maar zag niet direct een manier om verder te komen en nam genoegen met remise. Met het oog op de situaties op de andere borden allicht.

Dat viel echter direct dik tegen want een quasi zekere Lommelse goal werd door Philip niet alleen tegengehouden, maar ook nog eens aan de andere kant binnengetrapt. In een complexe situatie waarbij vier witte en twee zwarte pionnen in het centrum pakklaar tegenover elkaar stonde, rekende Philip zowat alles uit, behalve … het dameoffer van zijn tegenstander. Een stevige fout, want zwart kreeg twee stukken en een toren voor de dame. Philip had nog een pion op d6 om hem wat hoop te geven, maar het leek allemaal vergeefs – tot hij opeens een toren cadeau kreeg. Meteen goed voor de gelijkmaker: 1,5-1,5.

Maar NLS scoorde meteen tegen. Philippe ondervond dat een partij een stuk lastiger wordt wanneer je tegenstander wél komt opdagen. Toch speelde hij een goede partij en bood hij behoorlijk weerwerk. Dat hij toch verloor, was duidelijk te wijten aan het goede spel van zijn tegenstander, die een correct plan koos en dat netjes ten uitvoer bracht. Philippe zag zijn stelling beetje bij beetje begeven. 2,5-1,5.

Aan het einde van de eerste helft – in de tijdnoodfase voor de eerste controle zeg maar – lieten we nog twee goals binnen. Op een nogal ongelukkige manier, geheel op conto van tijdsgebrek te schrijven. Steff had zijn tegenstander vanuit de opening overspeeld, mocht ongehinderd zijn koningsvleugelpionnen naar voor jagen en won op den duur een toren. Misschien had zwart nog ergens een stuk kunnen terugpakken, maar door de vliegende tijdnood hoefde dat zelfs niet en ging Steff geheel ten onder. Hoe het exact gebeurd is, weet ik niet, omdat ik zelf nog een tijdnoodfase aan het doorspartelen was. Hoe Filip verloren heeft, heb ik dus evenmin gezien. Filip had het niet gemakkelijk in zijn partij, maar de remisegrens leek heel lang niet overschreden. Tot ook daar in tijdnood blijkbaar gekke dingen gebeurd zijn.

Maar dat betekende wel dat het 4,5-1,5 was en dat Mat en ik dus voor de eer en het doelsaldo aan het spelen waren. Mat had voortdurend het beste van het spel (Fritz gaf hem twintig zetten lang +2, zo blijkt), maar kon de doodsteek niet uitdelen en liet zwart ontsnappen naar een minder toreneindspel. Nils Nijs sprak na de partij over zijn erbarmelijke techniek in toreneindspelen, dus Mat had allicht nog redelijke winstkansen gehad, maar gezien de stand drong hij niet echt meer aan en werd het 5-2.

Ikzelf kon de score tenslotte nog milderen tot 5-3. Wit speelde niet erg ambitieus in de ruilvariant van het Spaans, de dames gingen er zoals gebruikelijk snel af en de match leek – om het nog een laatste keer in voetbaltermen uit te drukken – voorbestemd om op 0-0 te eindigen. Maar al vrij snel deed wit een echte grafzet die mij toeliet om er eentje in het net te prikken. Wit speelde met een kwal minder en probeerde met enkele sterk geplaatste stukken nog wel wat terug te doen, maar ik verdedigde naar behoren en kwam de tijdnoodfase goed door. Niet veel later gaf hij op.

Volgende keer is het de Mechelse stadsderby: TSM-KMSK. Wie de KV is en wie de Racing zullen we dan wel uitmaken…