IC Ronde 1: TSM 1

TSM 1 - Brussels CC 1
1 DE CONINCK RAFAEL 2284 ½-½ BEECKMANS FELIX 2299
2 DE WACHTER MATHIAS 2283 ½-½ FOGEL PIERRE 2198
3 VERDUYN PHILIPPE 2249 1F-0F IOLIS OLEG 2151
4 VANPARYS PHILIP 2248 0-1 ZAMPARO SERGIO 2105
5 VANLERBERGHE FILIP 2220 1-0 GRODENT GERALD 2025
6 HELSEN STEFF 2184 1-0 BERTRAM JOHANNES 2024
7 MANGELSCHOTS PETER 2065 ½-½ VERMEIREN CORENTIN 1833
8 VAN DER FRAENEN JOEP 2058 1-0 RONSE IVAN 1757
< 2199 > 19 - 12 < 2049 >

Philippe had zich zijn debuut anders voorgesteld, maar tegen forfait kan je nu eenmaal weinig doen. Met het nieuwe matchpuntensysteem moesten we dus nog 3 punten scoren op 7 borden, wat gezien het elo-overwicht geen probleem mocht zijn.

Het grootste verschil was te noteren op bord 8, zowel op papier als in de partij. Joep liep door de stelling van de tegenstander heen, raapte een kwaliteit op, ruilde een paar stukken af en begeleidde een pion naar de overkant. Het was duidelijk dat hij snel terug thuis wou zijn.

Raf speelde een vrij droge remise bij zijn debuut op bord 1. Hij had een beetje spel, maar Beeckmans neutraliseerde kalmpjes en ruilde af naar een iets slechter T+D eindspel. Met de vastgelegde pionnen was er niet meer veel te beleven.

Bij Filip was het bijna beangstigend (Rafs woorden) hoe hij met eenvoudige middelen groot voordeel kreeg. De tegenstander gaf op toen het voor de passant nog niet geheel duidelijk was dat de stelling onverdedigbaar was. Voor de spelers was er echter geen twijfel meer over de uitslag.

Mat tikte vervolgens het winnende halfje binnen. Hij had met zwart vrij eenvoudig gelijkspel gekregen, maar durfde niet goed proberen voor meer. Gelukkig maar, want op de drie resterende borden leek een en ander mis te gaan.

Peter kwam in een taktische opening onder druk te staan en toen de rook was opgetrokken bleek er een minder eindspel overgebleven. Dit werd nog enkele zetten verdergespeeld, maar al bij al wist Peter vrij eenvoudig de tegenstander af te houden.

Philip gunde de tegenstander de eerreddende overwinning. In een taktische stelling slaagde hij er niet in onder de witte druk vandaan te komen. Zelfs toen de stelling ontplofte raakte Zamparo de draad niet kwijt.

Steff was als laatste klaar. Hij kreeg een pion kado in de opening, wist zonder problemen het kleine initiatief te neutraliseren en verrekende zich toen, zodat de tegenstander 2 stukken tegen een toren kreeg. De witte stukken werkten eventjes niet meer samen, en Steff ontfutselde de kleine kwal terug. In het resterende dame-eindspel liep de zwarte koning naar voor, gedekt door de extra pionnen en hielp zo wit mat te zetten.