IC Ronde7: TSM1

[b]Rochade 2 - TSM 1 : 4,5-3,5[/b]

1 COENEN Michael (2226) - (2376) DE WACHTER Mathias 1-0 ff
2 PARTENHEIMER Axel (2191) - (2218) HELSEN Steff ½-½
3 VAN MUENSTER Kirsten (2169) - (2215) VANPARYS Philip ½-½
4 ROESSLER Eckhard (2164) - (2214) DE CONINCK Raf 0-1
5 OEPEN Lothar (2075) - (2081) VERHAEGEN Wim ½-½
6 VAN LISHOUT François (2048) - (2074) MANGELSCHOTS Peter ½-½
7 PETERS Tobias (2020) - (2059) VAN DER FRAENEN Joep 1-0
8 KUZNETSOV Mark (2003) - (2008) VERCAMMEN Bert ½-½
< 2112 > < 2156 >
17-14

Niets blijft ons dit seizoen bespaard. Op het ogenblik dat we naar Rochade Eupen trokken, onze sterkste tegenstander die we dit seizoen nog voor de voeten moesten krijgen, sloeg de griep toe. Net zoals in december moesten we daardoor noodgedwongen een forfait geven.

Slachtoffer van dienst was dit keer Mathias. Al een hele week gegriepeerd, leek hij toch speelklaar te geraken. Tot hij zondagmiddag serieus herviel en te elfder ure toch verstek moest geven. Een pijnlijke aderlating, want Mat was net degene die het grootste eloverschil zou kunnen voorleggen. Geen quasi zekere winst dus, wel een forfait.
Op de andere borden was er een redelijke elo-evenwicht en dus was het niet zo verwonderlijk dat er heel wat remises uit de bus kwamen.

Die van mij kwam er als eerste. Ik moest opnieuw plaatsnemen tegenover mijn tegenstander van vorig jaar, die ik toen klopte na een fikse blunder van hem. Dit jaar zou het dus aan hem zijn, zei hij voor de partij, maar daar viel weinig van te merken. De opening verliep gunstig voor mij, maar toen ik even niet de nauwkeurigste zet speelde (Pg5 ipv eerst h4), was mijn voordeeltje weg. Opeens had zwart nu een plan om ten aanval te trekken. Net op dat moment stelde hij remise voor. Redelijk vroeg, maar het leek me niet zinvol om te weigeren.

Berts remise kwam niet veel zetten (maar wel heel wat tijd) later. In een stelling met alleen nog torens en paarden, bezette Bert met zijn torens de open c- en d-lijn. Hij slaagde er helaas niet in om een winstplan te vinden en zijn tegenstander kon nog verder afruilen naar een compleet gelijke stelling.

Nog een remise bij Philip, die tegen een wat raar madammeke (of juffrake allicht) speelde. Philip stond geweldig gedrongen in de opening en we vreesden het ergste. Gelukkig wist hij zich los te werken en zijn opponente bleek ook niet al te strijdlustig. Philip bespeurde al een miniem voodeel en sloeg tot vier keer (!) remise af. Toen hij dan een pion wegblunderde, nam hij het vijfde remisevoorstel maar aan.

Gelukkig was daar dan weer Raf, die echt aan een buitengewoon seizoen bezig is. Raf zette zijn partij rustig op en kreeg dan van zijn tegenstander plots de halfopen g-lijn cadeau. Raf zette een koningsaanval op en in hevige tijdnood tastte zwart mis. De schijnbaar veiligste zet bleek een boomerang en zwart kon opgeven.

Op Wims bord speelde zich niet alleen de veruit interessantste partij van de dag af, er leek ook een zekere zege aan te komen. In het middenspel liet Wim zijn dame slaan om met zijn pion door te slaan tot op g2. Op dat moment had Wim alleen maar een toren en een klad pionnen voor de dame, maar de zwarte pion op g2 was een doorn in het vlees voor wit en hij verloor er nog twee stukken bij. Alles leek duidelijk, maar dan heb ik het een tijdje niet gevolgd en blijkbaar speelde Wim een paard kwijt. In het resterende eindspel van D+T tegen 2T+L had Wim ook nog wat pionnen en nog steeds goede winstkansen. Helaas was hij ook in hevige tijdnood en dus ging hij maar in op het ultieme remiseaanbod van zijn tegenstander.

Minstens remise had het ook bij Joep moeten worden. Wit speelde zijn centrum snel op en Joep leek slecht te staan, maar volgens hem was dat maar schijn. In elk geval counterde hij gevat en zo rond de dertigste zet had hij een gezonde pluspion. Toen brak de tijdnood aan en ging het in razend tempo helemaal mis. Een domper voor Joep, die dit seizoen al meerdere goede stellingen zag kapseizen, en meteen onze enige 'normale' nederlaag in de laatste drie IC-matchen (oftewel 24 partijen)! Helaas wel twee forfaits, die ons anderhalf matchpunt kostten... Bummer!

O ja, er was nog één partij aan de gang, maar het resultaat daarvan viel pas twee uur later te noteren. Bij Steff werden snel de dames geruild en er ontstond een typische stelling waarbij de witte paarden dankzij een aantal goede velden de zwarte lopers licht domineerden. Steff probeerde lang en hard. Heel lang en heel hard, chapeau! Maar zijn tegenstander begaf niet en om 19u50 werd te Eupen de laatste vrede getekend.

Qua pech hebben we dus ons deel weer gehad deze ronde. De komende drie matchen moeten we tegen de laatste drie van het klassement. Dan zouden er meer puntjes moeten gesprokkeld worden.