IC Ronde 3: TSM1

621 Ans 1 TSM 1 166
1 60595 FRIDMAN RAFAEL 2457 1-0 12424 DE WACHTER MATHIAS 2376
2 91308 HAUTOT STEPHANE 2397 ½-½ 26786 HELSEN STEFF 2218
3 91367 GULBAS CEMIL 2390 0-1 30651 VANPARYS PHILIP 2215
4 87700 GOOSSENS ETIENNE 2260 ½-½ 19224 DE CONINCK RAFAEL 2214
5 78778 GENGLER PIERRE 2226 1-0 17779 VERHAEGEN WIM 2081
6 81591 HARTUNG JERRY 2189 ½-½ 34525 MANGELSCHOTS PETER 2074
7 60373 BLAGODAROV VLADIMIR 2094 1-0 24597 DUCAERT FREDERIK 1818
8 83577 GILLAIN NICOLAS 2034 1-0 30571 VAN DE VOORDE BEN 1521
< 2256 > 19 - 13 < 2065 >

Ans is blijkbaar van plan het eens in eerste afdeling te proberen. Dat was al wel duidelijk vorig jaar, toen ze in derde afdeling met spelers als Cemil Gulbas, Stephane Hautot, en af en toe zelfs een huurling erbij speelden.

Dit jaar zal het echter niet simpel zijn om het al even sterke Amay (onze tegenstander van volgende ronde) de promotieplaats te ontsnoepen... maar we lopen vooruit: wat brachten wij, onbenullige degradatiekandidaten, ervan terecht in Ans?

Het begon alvast veelbelovend: wij waren over de taalgrens getrokken met dikke truien, omdat we ons een ijskoud lokaal herinnerden van een paar jaar geleden. Toen we arriveerden bleek er echter net een levering mazout geweest te zijn, want het was snikheet in de zaal. Wim toonde schroom om in z'n onderhemdje te spelen. Ik had daar geen moeite mee...

Laat ik maar meteen duidelijk maken waarom ik goed weet wat er op alle borden gebeurd is: Na een fatsoenlijke opening ging ik onbegrijpelijk in de fout, en ging dan maar gedegouteerd rondwandelen. Dat m'n partij nog tot aan de tijdscontrole voortkabbelde, lag er enkel aan dat Fridman nog wat schwindels toeliet.

Over de twee laatste borden hoef ik niet veel te vertellen. Zowel Ben als Frederik werden bereid gevonden onze ontbrekende spelers te vervangen, maar tegen die tegenstand was dat geen dankbare taak. Allebei speelden ze voor wat ze waard waren, maar uiteindelijk werden het toch twee nullen.

Raf mocht met wit tegen Etienne Goossens, maar van veel witvoordeel was geen sprake. Etienne speelde het sterk, maar Raf kon net keepen. Raf vond achteraf zelf het halve punt onverdiend, maar zover zou ik zeker niet gaan.

Een andere minusremise kwam er op het tweede bord. Steff moest tegen de beersterke Stephane Hautot. Steff offerde een pionnetje voor activiteit, en het leek veelbelovend. Er zat echter niet meteen een duidelijke manier in om van het initiatief te profiteren, en dus ging Steff gretig in op een afwikkelkans, die uitmondde in een toreneindspel met 3/3 op de koningsvleugel en een extra zwarte a-pion met aanvallende toren voor de pion. Een bekend remise(achtig) eindspel, en gezien de gehavende zwarte pionnenstructuur was het echt wel zeker remise. Toch was het voor iedereen verassend hoe snel en vlot dat halve punt werd bijgeschreven.

De laatste remise kwam van Peter. Peter's tegenstander reageerde passief in de opening, en kreeg een woeste aanval over zich heen. Over en uit was mijn ongenuanceerde oordeel, dat Peter ook achteraf bij het eten nog een paar keer te horen kreeg. Een dag later blijkt (dixit Peter) echter op het eerste gezicht dat de botte ... euh ... hamer-methode die ik vol overtuiging predikte toch niet zou werken. In de partij offerde Peter een kwal voor voortdurende dreiging tegen de ontbloote zwarte koning. Die voelde zich zo beschaamd dat hij remise aanbood. Peter nam het aan met een blik op de klok.

Die blik was het enige dat ontbrak bij Wim. Wim zette z'n toch veel hoger gerangschikte tegenstander met zwart gezwimd van het bord. Eerst een paar pionnetjes, dan een kleine kwaliteit. Soit, hij stond nog altijd een kleine kwaliteit en een pion voor zonder enige compensatie, toen hij op de veertigste door z'n vlag ging. Het zal aan de hitte gelegen hebben...

Dan blijft enkel nog Philip over. En we eindigen met een positieve, ja zelfs spectaculaire, noot. Tegen een speler van het kalieber Cemil Gulbas zonder enige openingsvoorbereiding ingaan op een superscherpe variant; het vraagt moed. Of luiheid. Of domheid. Maar Philip weet intussen dat net dat zijn grote troef is ;-) Wat er ook van zij, Philip greep de kans om een nevenvariantje in te slaan dat Cemil blijkbaar niet kende. Een snelle search toont aan dat het allemaal nog lang gekend was, totdat een ongeinteresseerde Cemil in de fout ging. Plotseling kreeg hij een hele doos stukken over z'n koning gesmeten.

Eigenlijk had het onmiddellijk uit moeten zijn, maar Philip miste de simpele winst, en ging voor een complexe winst. Een beetje later was die winst al esotherisch, en de gokchinezen begonnen al opgelucht adem te halen. Maar toen haalde Philip nog een portie nauwkeurigheid te voorschijn, die Cemil te veel bleek. Heel knappe prestatie van Philip, die na Etienne Goossens en Stephane Hautot nu ook het laatste deel van het Ans-se trio met zwart aan de degen reigt. Respect.

Om af te sluiten dan maar het gebruikelijke geklaag dat we weer punten hebben afgegeven. En het was echt wel het geval. Maar gezien de duidelijke overmacht, was 5.5-2.5 niks om ontevreden over te zijn. Eens kijken of dat volgende ronde tegen Amay ook lukt!