IC Ronde 1: TSM1

[b]Eynatten 2 - TSM 1 : 5,5-2,5[/b]

1 COENEN NORBERT (2407) 1-0 (2376) DE WACHTER MATHIAS
2 BRAUN CHRISTIAN (2384) 1-0 (2218) HELSEN STEFF
3 KERN GUIDO (2361) 1-0 (2217) VANLERBERGHE FILIP
4 GOHLA ULF (2213) 0-1 (2214) DE CONINCK RAFAEL
5 DISCHINGER FRANK (2201) ½-½ (2074) MANGELSCHOTS PETER
6 MROCZEK MATHIAS (2153) 0-1 (2059) VAN DER FRAENEN JOEP
7 ANDOK CLAUS MICHAEL (2084) 1-0 (1533) UYTTERHOEVEN SANDER
8 VANSTREELS LUK (2081) 0-1 (1521) VAN DE VOORDE BEN
<2236> 19 - 13 <2027>

Als je het seizoen moet openen tegen een ploeg die net gezakt is uit de eerste afdeling, dan is het altijd afwachten wat het gaat geven. Eynatten 2 bracht dan wel geen hoofdklassewaardige ploeg op de been, hun gemiddelde was toch nog altijd het tweede hoogste van reeks 2B. Dat we daar met een gehandicapte ploeg 2,5 punten wegkapen is nog zo slecht niet. Er had zelfs een gelijkspel ingezeten.

Ikzelf was op bord vijf als eerste klaar. Ik pakte de opening wat bescheidener aan dan gewoonlijk en mijn tegenstander wist niks komma niks voordeel te halen. Na een zet of twintig bood hij dan maar remise aan. Waarschijnlijk had ik op dat moment een klein plusje dat ik nog had kunnen proberen uit te melken, maar ik vond een remise in de eerste ronde wel comfortabel. Zeker met zwart tegen een FM. En gelijk was de nul weg.

De twee volgende uitslagen leverden ons wél een nul op. Met enkele afwezigen besloten we de jeugd een kans te geven op de onderste borden. Vinden we interessanter dan geld uit te geven aan huurlingen...
Sander pakte de opening veel te voortvarend aan. Zijn koningsvleugel bleef onderontwikkeld en wit spande de duimschroeven aan. Na dameruil bleef er een rampzalig eindspel over met twee minuspionnen. Leergeld heet dat.

Ben kwam niet echt goed uit de opening en leek het moeilijk te zullen krijgen. Maar hij verdedigde secuur en wist zijn ontwikkeling goed te voltooien. Jammer genoeg moest hij dan kiezen voor de rokade of het verdedigen van een pion. Hij koos voor het laatste en bleef uiteindelijk met zijn koning in het midden steken. De nederlaag was gezien het eloverschil zeker niet onlogisch.

Raf knabbelde een puntje van de achterstand weg. Hij kwam met ruimtevoordeel uit de opening en zijn tegenstander besloot dat hij dan maar beter een pionnetje kon meegrabbelden. Raf had het echter dieper gezien, omsingelde de zwarte loper en dame en mocht een kleine kwal incasseren. Zwart probeerde nog wanhopig tegenspel te creëren, maar maakte het daarmee alleen maar erger. Raf maakte cool en netjes af.

Steff lukte daarin niet. Hij ging nochtans voor de koning en niks minder dan de koning. Een pionnenopstoot in het centrum, een stukoffer op h7 en alles naar de vijandelijke monarch. Zijn tegenstander was evenwel niet de eerste de beste en verdedigde sterk. Steff had waarschijnlijk ergens een remisevariant kunnen bereiken, maar kwam in de partij niet verder dan een dame tegen drie stukken... én een toren. Ondanks de mindere coördinatie tussen de zwarte stukken was dat natuurlijk te veel van het goede.

Filip maakte zijn comeback, maar kreeg direct een ervaren IM tegen. Hij deed een aardig pionoffer in het centrum, maar de oude vos wist er wel weg mee. De zwarte stukken drongen het centrum binnen, maar ondertussen had wit een pion op h6. De zwarte koning lelijk in de knoei dus en daar wist Filip niet meer onderuit te komen.
O ja, de tussenstand... Die was daarmee 4,5-1,5.

Mathias leek daar een punt aan te gaan toevoegen. Ik moet zeggen dat ik met bewondering naar zijn openingsbehandeling gekeken heb. Wit leek meer ruimte te hebben, maar bleef uiteindelijk met een pak zwaktes over. De h-lijn naar de witte koning werd geopend en Mat leek die ook te zullen kielhalen. Coenen gaf achteraf grif toe dat hij amper wist van welk hout pijlen maken. Helaas wou Mat het in volle tijdnood iets te scherp afmaken en dat draaide verkeerd uit. Na het ultieme rateren van een remisevariant bleef na de veertigste zet een troosteloos eindspel met enkele minuspionnen over. Jammer.

Gelukkig wist Joep zijn partij wel naar winst te voeren. In de opening "vergat" Joep zijn slechte loper af te ruilen tegen een zwart paard, maar diezelfde loper wist een tijdje later wel een kwalietit te cashen. Met D+T tegen D+L kostte het Joep nog wel veel tijd om door de zwarte pionnengordel te breken, maar uiteindelijk was het inderdaad niet meer dan dat: een kwestie van tijd.
Eindscore: 5,5-2,5.

Enfin, Eynatten hebben we daarmee tenminste al gehad...