IC ronde 9: TSM 1

Een bewogen ronde. Gezien de omstandigheden was de eerste ploeg zwaar verzwakt. De mensen van Deurne vonden dit zeer onsportief, waarvan akte. Deze keuze had echter niets met slechte wil te maken, maar het was gewoon een strategische keuze.

Ook op de borden gebeurde er vanalles, een kort overzicht:

Op 1 had Matthias na de opening een prettige stelling, maar hij besloot remise aan te bieden. Hij voelde zich niet optimaal en de partijen tegen Namen en Leuven speelden misschien in zijn achterhoofd. Uitvluchten genoeg. Sadkowski keek enkel naar de stelling en was blij met het halfje.

Rooze speelde snel zijn koningsvleugelpionnen op tegen Philip (op zijn Engels), die zich daardoor niet liet afschrikken en aan de andere kant van het bord nog een riskant pionnetje ging meesnoepen. Na heel wat omzwervingen kreeg hij groot voordeel, wat resulteerde in een overwinning op vlag.

Steff offerde een pionnetje voor kansrijk spel, maar Froeyman counterde aardig en wist het initiatief af te nemen. Steff gooide er een tweede pion tegen aan en Froeyman wist er nog een derde te winnen. Over en uit, ware het niet dat de tijd begon te slinken. De scramble eindigde met mat op de 42e zet, in een stelling die waarschijnlijk nog steeds gewonnen was voor zwart. 't Is te zeggen, toen niet meer.

2,5/3, zowaar niet slecht. Ik heb veel zin om het verslag hier te stoppen, maar dat zou onze vrienden uit Deurne tekort doen.

Op bord 4 kreeg Weemaes een voordeeltje tegen Raf, die echter tegenspel zocht. Een matdreiging (die een zet van tevoren nog niets opgeleverd zou hebben) kostte Raf de dame. Het eindspel D+3p vs T+P+p was hopeloos.

Joris stelde zich ietwat passief op tegen Schuermans. Dat doet 'ie maar één keer. Zwart ging resoluut op de witte koning af en in minder dan 2u was het 0-1.

Patrick speelde sterk tegen Van Herck: nooit was de partij buiten de remisegrenzen. Zelfs niet toen hij opgaf in een K+p vs K+p eindspel...

Ook Ben speelde sterk. Maar hier wist Tolk na verloop van tijd toch zijn veel grotere ervaring te laten spreken en de partij naar zich toe te trekken.

Sander kwam al snel slecht te staan en zag zich gedwongen een stuk te geven tegen 3 pionnen. Op zich een goede ruil, maar daardoor werd de aanval op de f, g en h-lijnen niet direct zwakker. Ik heb niet gezien hoe, maar Sander is toch nog in een eindspel geraakt, weliswaar ten koste van zijn pionnen. Het stuk dat hij nog steeds achterstond, besliste.