IC Ronde 8: TSM1

Leuven Centraal 1 - TSM 1 : 4-4

1 PRAET MAARTEN (2274) 1-0 (2328) DE WACHTER MATHIAS
2 VERMEULEN BRAM (2241) ½-½ (2208) VANPARYS PHILIP
3 CEULEMANS KARL (2148) ½-½ (2177) HELSEN STEFF
4 VAN HUL CHRIS (2142) 0-1 (2139) DE CONINCK RAFAEL
5 AGLAVE ARNAUD (2102) ½-½ (2091) VERHAEGEN WIM
6 GOOSSENS ROEL (2060) ½-½ (2081) MANGELSCHOTS PETER
7 WEILER MARC (2053) 1-0 (2042) VERCAMMEN ROBERT
8 BUCHTA BORIS (1918) 0-1 (2022) VAN DER FRAENEN JOEP
< 2117 > - < 2136 >
16 - 16

Het prestigeduel tussen Leuven en TSM is dus geëindigd op een gelijkspel. Niet onlogisch, maar na een uur of twee spelen leek het of het meer zou worden, want op geen enkel bord leken we in de problemen te zitten en enkele partijen stonden er bijzonder goed voor.

Steff, die een halve thuismatch speelde, kwam goed uit de wat vreemde opening die hij voorgezet kreeg. Zwart leek een aanval op wits lange rokade te gaan inzetten, maar ergens werden de dames geruild, zodat dat alvast niet meer doorging. Het eindspel leek nog altijd goed voor zwart, maar misschien was dat maar optisch. De remise was dan ook niet abnormaal.

Dat was die in mijn eigen partij ook niet, al had Roel enkele keren een voor wit vervelender voortzetting kunnen kiezen. De opening verliep wat raar (mede vanwege mijn bekommernis om varianten die we deze zomer in Servië al vaak geblitzt hadden te vermijden) en mijn remisevoorstel werd terecht geweigerd. Roel miste echter de kansrijkste variant en moest weinig zetten later zelf met remise genoegen nemen.

Joep won in het vroege middenspel een pionnetje tegen een erg snel spelende tegenstander. Met alleen nog zware stukken op het bord, probeerde zwart nog voor wat tegendreigingen te zorgen, maar één pion werden er twee en Joep schoof de partij simpel naar winst.

Bert leek goed te staan en dirigeerde zijn stukken naar de witte koning. De stelling werd scherp en moeilijk te taxeren en opeens "ging het licht uit", aldus Bert. Opgegeven wegens stukverlies dat uiteindelijk geen stukverlies bleek te zijn. Maar de stelling was op dat moment al niet fraai meer. Een onverwachte nederlaag en de stand weer gelijk: 2-2.

Raf bracht daar gezwind verandering in met een punt dat al heel lang stond ingeschreven. Met een variant die hij voorbereid had voor een partij in het Stadskampioenschap van Mechelen, kwam hij beter uit de opening en na een vroege dameruil won hij de kwaliteit. Vervolgens was het nog lang en hard werken, maar Raf gaf het punt niet meer uit handen.

In Wims partij werden de dames ook al snel geruild en kreeg wit wat ruimtevoordeel en de open d-lijn. Wim verdedigde echter taai en creëerde tegenkansen op de damevleugel. Op een moment dat de stelling waarschijnlijk in dynamisch evenwicht was, maakte een zetherhaling dat het punt onmiddellijk gedeeld werd. Stand 2,5-3,5 in ons voordeel en daar leek nog flink wat te gaan bijkomen.

Philip kreeg vanuit een rustige opening een klein, maar duurzaam voordeel. Met wat ineengeschoven pionnen en de paarden van het bord was het op den duur moeilijk om echt progressie te maken. Philip overwoog nog om het met een kwaloffer te forceren, maar zag daar uiteindelijk wijselijk van af. Remise dan maar.

Mat kwam schitterend uit de opening en bouwde zijn voordeel gestaag uit. Op een bepaald moment stond de barometer (zo bleek achteraf) alweer op -3,5. Groot voordeel voor zwart dus. Helaas kwam er dan weer een pijnlijke tijdnoodfase met een grafzet net voor de tijdscontrole. Opeens keerden de kansen en Mat kwam niet onder de koningsaanval van wit onderuit. Ook hier een onverwachte nederlaang en dus 'maar' 4-4.

De meest 'afgetekende' uitslagen in 2B waren enkele 18-14's, ten nadele van o.a. de staartploegen Namen en Borgerhout. Deze speeldag was dus eigenlijk een maat voor niets...
TSM1 wacht volgende ronde alweer een prestigeduel, ditmaal tegen de vrienden uit Deurne.