IC Ronde 6: TSM1

Namur 2 - TSM 1 : 5,5-2,5

1 MULLON JEAN-BAPTISTE (2329) 1-0 (2328) DE WACHTER MATHIAS
2 LANNEAU BERTRAND (2180) ½-½ (2188) VANLERBERGHE FILIP
3 UHODA PHILIPPE (2135) 0-1 (2208) VANPARYS PHILIP
4 GENGLER PIERRE (2189) 1-0 (2177) HELSEN STEFF
5 HAFNER CHRISTIAN (2144) ½-½ (2139) DE CONINCK RAFAEL
6 WERNER IVAN (2126) ½-½ (2081) MANGELSCHOTS PETER
7 HENRICHS WENKE (2084) 1-0 (2022) VAN DER FRAENEN JOEP
8 DEGEMBE PIERRE (2037) 1-0 (1925) HEYLEN JORIS
< 2153 > < 2134 >

Namen heeft deze IC-ronde heel wat op zijn kerfstok. In eerste afdeling diende een versterkt Namen topclub CRELEL een verrassende nederlaag toe en die versterkingen straalden natuurlijk ook af op hun tweede ploeg. Namen 2 kwam in zijn sterkste opstelling van het seizoen, met zelfs de Fransman Mullon op bord één. Het werd een pijnlijke nederlaag voor ons, niet zozeer omdat Namen op bijna alle borden licht elo-overwicht had, maar vooral doordat we zelf hele en halve puntjes cadeau gaven. Onze tegenstanders hadden nochtans geen ster bij en zingen deden ze ook al niet. Waar onze vrijgevigheid dan aan te wijten was...?

De eerste uitslag viel op bord vijf. Raf en zijn tegenstander raffelden daar blijkbaar een reeks theoriezetjes af, waarna dameruil en nog wat ogenschijnlijk stereotiepe zetjes volgden en de vrede getekend werd. Het zag er allemaal vrij regulier uit en beide spelers zullen elkaars sterkte goed aangevoeld hebben.

Dan duurde het lang voor er nog partijen eindigden. Ik geloof dat Steff als volgende klaar was. Hij kreeg volgens hem een goede stelling vanuit de opening, met een stevig paard op d6, maar zijn eigen langerokadestelling leek toch wat verdacht. Uiteindelijk verscheen een eindspel op het bord van T+D waarbij wit nog pionnen a en b had en zwart f, g en h. Dat bleek voldoende voor de zwarte winst.

Dan volgde een resultaat dat al lang vast leek te staan. Na een wat ongewone opening overzag Joep een schaakje, waardoor hij met zijn koning op de loop moest. Op den duur leken de zwarte stukken lukraak op het bord gekwakt. Joep probeerde nog, zijn tegenstandster was zeker niet sterker, maar de vroege fout bleek doorslaggevend.

Stand 2,5-0,5. Gelukkig was daar Philip, terug op zijn vertrouwde bord drie, die een vol punt binnenrijfde. Zijn tegenstander probeerde een partijopzet die ik Kasparov ooit tegen Karpov heb zien spelen in een WK-match. Zonder risico is dat evenwel niet en de witte koning die in het midden bleef staan, werd door Philip met succes onder vuur genomen.

We konden eindelijk weer beroep doen op Filip en het leek er lang op dat hij ook zou winnen. Rustig opgebouwde stelling, stukken goed gezet en dan het centrum opspelen. Het oogde voortreffelijk, maar het werd slechts remise. Hoe dat gebeurd is, weet ik niet, want ik zat toen zelf in de slotfase van mijn partij. In elk geval was de stand nu 3-2.

Mijn partij volgde al snel ongebaande paden. Na wat afruilen, waarbij zwart vrijwillig een lelijke geïsoleerde dubbelpion opliep, kreeg ik een imposant centrum c4-d4-e4-f4. Door een pionoffer kwam ik tot een koningsaanval, maar de tijd ontbrak om uit de vele goeie mogelijkheden de beste te kiezen. Toen een dame-eindspel op het bord kwam met evenveel pionnen, gaf ik het maar remise.

Met 3,5-2,5 leek nog niks aan de hand, hoewel Filip, Steff en ikzelf misschien iets meer hadden kunnen rapen. Maar Joris' verlies was echt een weggegooid halfje. Na een rustige opening, heel anders dan we van Joris gewoon zijn, verloor hij een pionnetjes en zwart leek het eindspel rustig te gaan uitschuiven. Hij won ook een kwal, maar opeens kwam een stelling op het bord van L tegen T met elk twee pionnen dat niet meer te winnen was. Tenzij wit een faux pas maakte en helaas deed Joris dat.

Nog groter drama op bord één. Mathias leek in het begin slecht te staan, maar dat is in die opening maar schijn. Hij counterde gevat en speelde groot voordeel bij elkaar (Mat dacht aan 3 pt, Fritz milderde tot 2,6 pt). In tijdnood liep het mis. Mat sloeg onderweg nog een remise-aanbod af, maar na het optrekken van de rook op zet 40 bleef hij met een minuspion en een kapotte stelling over. De positie was heel open en Mat probeerde nog, maar tevergeefs.