IC Ronde4: TSM1

[b]Wirtzfeld 1 - TSM 1 : 6-2[/b]

1 HAUB THORSTEN-MICHAEL (2466) 1-0 (2327) DE WACHTER MATHIAS
2 POLACZEK RICHARD (2436) 1-0 (2208) VANPARYS PHILIP
3 SONNTAG HANS-HUBERT (2406) 1-0 (2154) HELSEN STEFF
4 WERTHEBACH FELIX (2160) ½-½ (2132) DE CONINCK RAFAEL
5 GUREVICH MIKHAIL (2095) 0-1 (2063) MANGELSCHOTS PETER
6 MARAITE GREGORY (1929) 1-0 (1935) HEYLEN JORIS
7 BECKER WILHELM (1997) ½-½ (1784) VERSCHOREN BRAM
8 ZILLES PAUL (1811) 1-0 (NC) UYTTERHOEVEN SANDER
< 2163 > 20 - 12 < 2086 >

Gezien ons eigen klassement (4de) konden we hier van een "topmatch" gewagen, maar we beseften zelf goed genoeg dat tegen de toekomstige kampioen toch geen kruid zou gewassen zijn en dus namen we slechts een halve basisploeg mee naar het verre Büllingen in de Oostkantons. Achteraf gezien had het echter helemaal anders kunnen uitdraaien, want er valt evenveel te vertellen over de chaos vóór de partijen dan over hetgeen op de borden gebeurde.

Toen de eerste drie TSM'ers (de Leuvense auto met Mat, Steff en mezelf) arriveerden, was op de wedstrijdfiche van Wirtzfeld de naam van Yuri Boidman al geschrapt. De motor van zijn wagen opgeblazen... Blijkbaar stond hij te ver weg om hem bijtijds te gaan ophalen en dus moest er een vervanger opgetrommeld worden. Luttele minuten voor het begin van de partijen komt de verantwoordelijke van Wirtzfeld dan melden dat ook de motor van eerstebordspeler Andrey Orlov in een stuk gebraad veranderd was. En ook hij stond te ver om te gaan ophalen. Dat heb je met die huurlingen he :-p Even was er sprake dat ze een forfait zouden geven op het eerste bord, maar tot grote opluchting van Mathias - die al vreesde twee uur voor niks gereden te hebben - werd er toch nog een vervanger gevonden en dus schoof iedereen door. Met enkele minuten vertraging werden de partijen aangevat.

Tenminste drie partijen, want de auto uit Mechelen - met vijf spelers in - was nog steeds niet gearriveerd. Na tien minuten komt de eerder genoemde verantwoordelijke ons vertellen dat hij door alle commotie er niet aan had gedacht dat we eigenlijk reglementair nog niet hadden mogen beginnen. Blijkbaar moet daarvoor minstens een halve ploeg ter plekke aanwezig zijn. Soit, de ene toegeeflijkheid (onze acceptatie van de last minute wijzigingen in opstelling) was de andere waard. Met een twintig minuten vertraging kwamen Raf en co binnengewaaid (wat vrij letterlijk mag genomen worden).

Gek genoeg was Raf ook de eerste die klaar was. Raf had zich ergens blijkbaar wat misrekend en was blij dat hij er met een ongeveer gelijke stelling vanaf kwam. Misschien had zijn tegenstander in de slotstelling nog wat kunnen doorspelen (ik weet niet of de post-mortem daar nog uitsluitsel over gebracht heeft), maar een remise leek een billijk resultaat. Waar we vooraf een 8-0 als niet onmogelijk beschouwd hadden, was dit alvast een eerste plusje.

Wat later was Steff klaar. Zijn opening tegen Sonntag verliep niet zo voorspoedig en hij zag zich genoodzaakt om een pionnetje te geven. Steff probeerde nog wel wat tegendreigingen te creëren, maar Sonntag klaarde de klus routineus.

Dan was het een hele tijd wachten op het volgende resultaat, al stonden er hier en daar wel hoopgevende stellingen op het bord. Bij Joris was dat het minste het geval. Onze vrijbuiter had geprobeerd om de partij weer eens in onbekende wateren te sturen, maar zijn tegenstander wist er op gepaste wijze telkens iets aan het bekende grenzende van te maken. Misschien gaf dat de doorslag, het einde heb ik eigenlijk niet gezien.

Beter verging het Bram, die op geen enkel moment de indruk had dat zijn tegenstander beter schaakte. Die dacht dat zelf blijkbaar wel, want in de opening nam hij bij een ruil roekeloos met de koning terug op e2. Bram kon de vijandelijke monarch in het midden houden, waar die echter wel een indrukwekkend pionnenschild had. Bram ging op jacht en probeerde de stelling te openen, maar toen dat niet helemaal lukte, berustte hij uiteindelijk toch in een verdienstelijke remise.

In volle tijdnood eindigde Mats partij. Hij speelde nogal ongeconcentreerd, zei hij achteraf. Waarschijnlijk deels door het verre rijden en deels door de manier waarop wit een ambitieloze KIA op het bord zette. Het inspireerde Mat niet echt om er iets goeds van te maken, ook al investeerde hij veel tijd. In tijdnood ging het dan finaal mis. Daardoor was de score opgelopen tot 4-1.

De uitslag van mijn partij lag op dat moment eigenlijk al vast, maar de stap naar opgave is voor sommigen blijkbaar héél moeilijk te zetten. Daardoor was Philip nog voor mij klaar. Philip had de wat slappe partijopzet van Polaczek zeer agressief aangepakt. Het centrum ontplofte en wit gaf een stuk voor dreigende aanvalskansen. Het zag er allemaal bijzonder scherp en gevaarlijk uit, maar Polaczek demonstreerde dat dat waarschijnlijk toch maar schijn was. Tussenstand 5-1.

Vervolgens liep mijn partij eindelijk ten einde. Mikhail Gurevich (neen, niet dé) speelde in een overbekende opening een erg bizarre zet, die ik nog nooit gezien had. Enig opzoekwerk achteraf leerde dat ik er correct op gereageerd heb en ik kreeg met zwart een licht plusje. In het middenspel ontdekte ik plots een leuke combinatie in de stelling die een stuk won. Wit geeft op, zou je dan denken, maar dat was zonder Gurevich gerekend. Hij speelde nog twee uur en bijna veertig zetten door tot hij uiteindelijk - een stuk en twee pionnen achter en mijn pion op één zet van promotie - toch maar opgaf.

We waren geneigd om zo snel mogelijk de terugweg aan te vatten en dus misten we het einde van Sanders partij. Onze jonge invaller deed het heel goed, speelde rustig en bouwde met wit zijn stelling verzorgd op. Het leidde tot een eindspel van paard tegen loper met vier pionnen. Die van zwart stonden wel iets beter en dat gecombineerd met de loper, die in zo'n stellingen toch al wat sterker is, bleek uiteindelijk net voldoende voor zwarts winst. In elk geval een behoorlijk debuut in de eerste ploeg.

Achteraf bekeken hadden we met een volledige ploeg misschien een stunt kunnen uithalen. We zullen ons er moeten bij neerleggen dat we dit jaar geen kampioen gaan spelen :-D
En er gaan bij Wirtzfeld ook niet elke keer twee motors ontploffen. Alhoewel, met die hoge brandstofprijzen, wie weet wat die gasten in hun tank kappen...