IC Ronde 2: TSM1

Aan onze laatste verplaatsing naar Borgerhout hadden we nog goede herinneringen. Niemand rekende erop dat we die prestatie van toen zouden evenaren. Maar zie: Dame Fortuna deed er nog een schepje bovenop en we keerden zelfs nog met ’n half punt meer huiswaarts dan de vorige keer!

Dat halfje meer kwam van Bert. In een dichtgeschoven “wederzijdse Stonewall” met afgeruilde (en door f-pionnen vervangen) paarden op e5 en e4 was er al gauw niet veel meer te beleven. Bert vond het niet nodig zijn tanden kapot te bijten en de tegenstander was het daarmee eens. Remise en 0,5-0,5

Er was nog maar ’n halfuurtje of zo gespeeld en het duurde daarna dan ook een hele tijd eer de volgende punten te noteren vielen. Die punten vielen echter nagenoeg allemaal aan dezelfde kant:

Steff op drie had met zwart een duw- en trekstelling tegen Andy Baert en ik had het gevoel dat wit zich gaandeweg toch wel erg terughoudend begon op te stellen. Zwart begon dan ook een zeker ruimtevoordeel te krijgen, maar mijn verbazing was er toch niet minder om toen ik enkele minuten later vernam dat Steff gewonnen had. Wit, zo bleek, had achtereenvolgens een stuk en een dame weggegeven… 0,5-1,5

Vervolgens haalde Mathias het punt binnen op één. Geheel trouw aan zijn stijl, vond Roeland in een honderd jaar oude opening toch nog een manier om snel een volledig onuitgegeven stelling op het bord te krijgen (waarbij zijn koning de wijde wereld introk). Toch was het niet zomaar gewonnen voor zwart en vergde het energiek spel van Mat om de witte “opstelling” af te straffen. Uiteindelijk verloor wit de partij door een blunder, maar zijn stelling was op dat ogenblik toch al erg kritiek geworden. 0,5-2,5

Op bord vier reageerde ondergetekende in de opening met wit wat platjes op een zijvariantje. Niet veel later had zwart een stevig paard in het centrum, wat hem makkelijk gelijk spel garandeerde. Indien zwart zich daar op dat ogenblik mee tevreden had gesteld, zou wit nooit iets hebben kunnen bereiken. Zwart pakte het echter ambitieuzer aan, maar gaf wit zo de gelegenheid het bovenvermelde ros los te wrikken. Het was nog even tactisch onduidelijk maar er ontstond toch een eindspel met allemaal zwakke zwarte pionnen. Wit kreeg echter geen tijd om ze te gaan oogsten, want zwart gaf in opkomende tijdnood ineens ook nog een kwaliteit weg en gaf op: 0,5-3,5

Philip scoorde het volgende punt. In een wel erg platte opening werd de tegenstander in slaap gesust in een objectief gelijke stelling. Gaandeweg veroverde Philip echter meer terrein en op den duur zat zwart echt in ademnood. Naar het schijnt heeft Philip het op het einde nog uitgemaakt met een mooie combinatie. Die moet je me nog eens laten zien, Philip! 0,5-4,5

Het kon natuurlijk niet blijven duren. Jean had op elo veruit de moeilijkste opdracht en kampte al meteen na de opening met een nijpend gebrek aan ruimte. Tony Peleman combineerde vervolgens handig aanvallen op beide vleugels. Jean kon zijn zwakke punten op den duur onmogelijk allemaal blijven verdedigen en moest zich in het onvermijdelijke schikken. 1,5-4,5

De resterende twee borden gaven echter veel reden tot optimisme:

Peter vloog van in de opening met geweld op de zwarte koning af, en offerde daarvoor onderweg ergens een pionnetje. Zwart reageerde echter gepast met een stukoffer tegen twee pionnen, waardoor Peter ineens alle zeilen moest bijzetten en zijn aanval moest staken. Gelukkig kreeg hij even later de kans een kwaliteit terug te geven tegen één pion en daarenboven de tot dan toe indrukwekkende zwarte pionnenmassa te versplinteren. Met zijn twee stukken begon hij vervolgens alle losse pionnetjes aan te vallen en op den duur ook te veroveren. De eenzame zwarte toren kon daar onvoldoende verdediging tegen bieden. Toen zwart tenslotte ook nog eens zijn b-pion verloor, kwam er een eindspel TLPppp tegen TTpp op het bord, en dat wou hij zich niet meer laten bewijzen.

Wim speelde vlak naast mij op vijf en ik heb zijn partij met interesse gevolgd. Het was het eerste bord waarvan ik, naar mijn mening zonder overdreven optimisme, dacht dat het er erg veelbelovend uitzag voor ons. Gek genoeg was het echter net deze partij die het laatst was afgelopen.
Wit had in de opening het L-paar gegeven en een geïsoleerde e-pion voor lief genomen in ruil voor een zeker initiatief. In het dameloze middelspel viel dat echter erg moeilijk om te zetten en toen de rook optrok had Wim groot positioneel voordeel, wat hij al snel in pionwinst wist om te zetten. Thomas verdedigde zijn ondankbare stelling nog kranig, maar het toreneindspel met minuspion waar hij op den duur tegen aankeek, kon hij nog onmogelijk houden: 1,5-5,5

Zo konden we dus zoals gezegd met een erg fraai resultaat huiswaarts keren, en de volgende rondes met vertrouwen tegemoet zien!

Raf