IC ronde 10: TSM 2

TSM 2 - Deurne 2: 3-3

Peter Mangelschots - Rudi Knors (2145) 1/2-1/2
Joep Van der Fraenen - Stijn Vanderbeken (2076) 0-1
Helmut Keustermans - Fernand Decombes (2023) 1/2-1/2
Jan Deweerdt - Marc Moors (2008) 1-0
Dries Janssen - Bert Van Ael (1968) 0-1
Joris Heylen - Patrick Verrijssen (1970) 1-0

We wisten op voorhand dat twee gelijke spelen in de laatste twee ronden mathematisch zouden volstaan voor het behoud. Deel één van dat tweeluik is alvast tot een goed einde gebracht.

Ikzelf deed wat ik de laatste weken steevast gedaan heb: zorgen dat we iets rapen op dat eerste bord. De dames gingen al snel weer de doos in, maar mijn tegenstander sloeg in eerste instantie toch remise af vanwege het ploegbelang. Een tiental zetten later werd het via zetherhaling toch remise. Een comfortabel halfje.

Jan speelde net als vorige ronde een heel sterke partij. Toen zijn tegenstander onbegrijpelijk zijn goede loper voor Jans slechte ruilde, kon Jan er vlot overheen lopen. Hij offerde twee torens tegen een dame, niet zo'n evidente ruiloperatie maar de witte stukken zaten zo hopeloos vast dat het heel snel won.

Maar goed ook want Dries had vandaag een zeldzame slechte dag. Blijkbaar schreef de theorie voor dat hij Lxf6 moest spelen ipv die loper te laten terugdringen. Nu kon zwart zijn koningsvleugelpionnen naar voor gooien en na flink wat tactische schermutselingen bleef Dries materiaal achter. Tussenstand 1,5-1,5.

In de drie resterende partijen kon het in tijdnood nog alle kanten uit. Het eerste dubbeltje viel in het voordeel van Deurne. Joep was na een heel scherpe partij in een eindspel terechtgekomen met een pion meer maar een kwal minder. Door het uitgedunde materiaal leek remise mogelijk, maar een tactische wending leverde uiteindelijk wit het volle punt op.

Joris trok de stand weer in evenwicht. Zijn tegenstander had een kwal geofferd maar kwam er niet doorheen. In hevige tijdnood compliceerde hij de boel en dat leek nog goed te gaan uitpakken ook. Ipv echter mat in twee te geven leverde hij, met de vlag al horizontaal, een stuk in. Joris incasseerde dankbaar.

Op dat moment leek een zege in de maak want Helmut had in tijdnood pionnen gesnoept. Na de afwikkeling naar een toreneindspel met c- en d-pion tegen g-pion dachten we allemaal dat de buit binnen was. Technisch gesproken (zoals Brilbeer destijds zei) zal het wel gewonnen geweest zijn, maar er zaten nog heel wat grapjes in en uiteindelijk lukte het net niet. Met deze remise eindigde meteen ook de wedstrijd op een draw.

Afdeling 3A is zonder meer een van de spannendste uit de IC-geschiedenis. Bij het ingaan van de laatste ronde komen nog maar liefst acht (!) ploegen in aanmerking voor degradatie. Tussen de nummer 5 (Temse met 29) en de nummer 12 (Leuven met 25) gaapt slechts een kloofje van vier punten. TSM 2 heeft 28 punten en houdt daarmee voorlopig vijf ploegen achter zich.