IC ronde 9: TSM 2

TSM 2 - KASK 1
(1939 - 2027)
4,5 - 1,5

Peter Mangelschots (2047) - Jan Schuurmans (2134) 1/2-1/2
Joep Van der Fraenen (2007) - Leo Boeye (2110) 1-0
Jan Deweerdt (1983) - Mike Van den Abbeele (2090) 1-0
Dries Janssen (1894) - Frank Schrickx (1885) 1-0
Joris Heylen (1873) - Maurice Engelaer (1996) 1-0
Jean Verbruggen (1828) - Willy Fleerackers (1947) 0-1

The underdog strikes back!
We stonden laatst, we waren deze ronde op papier zelfs de zwakste ploeg uit de reeks en de tegenstander was gemiddeld bijna 100 elo sterker. Een kleine nederlaag was aanvaardbaar en hield de kansen op behoud gaaf. Maar neen hoor: opeens leek alle ongeluk en faalangst van de laatste maanden afgeworpen en pakten we net als vorig jaar de KASK in met 4,5-1,5.

Jan nam het voortouw. Van den Abbeele verslikte zich in een combinatie zodat zijn koning in het midden van het bord vast bleef steken. Met een welgemikt kwaloffer trok Jan de enige stut van onder de zwarte stelling vandaan en 1-0. Altijd lekker om snel op voorsprong te staan.

Daarna duurde het lang. Joep zijn stelling zag er prima uit. Hij kreeg prettig spel tegen Boeyes stokpaardje 1.Ph3 en in het eindspel kon hij pionnen rapen. Daarbij miste hij wel een trucje zodat wit opeens een levensgevaarlijke vrijpion kreeg. Remise was toen het hoogst haalbare, maar Boeye speelde het opnieuw niet erg nauwkeurig zodat Joep toch wist te promoveren.

Bijna gelijktijdig verloor Jean zijn partij. Hij had heel de partij ruimtenadeel en hoewel zijn stelling solide oogde, ging Fleerackers er uiteindelijk toch doorheen. Stand 2-1. Nog altijd prima, want ik stond goed, Dries leek vanuit een stelling met ineengeschoven centrum ook los te komen en Joris had voor een geofferd pionnetje geweldige aanvalskansen.

In volle tijdnood heb ik op de andere borden wel één en ander gemist. Joris zijn tegenstander was opeens door zijn vlag gegaan terwijl het aantal zetten niet was bijgehouden. Joris stond toen twee pionnen voor en wou eerst niet eens de moeite doen om het aantal zetten te reconstrueren, maar op aandringen van zijn ploeggenoten gebeurde het toch en toen bleek dat Engelaer maar aan 39 geraakt was. Meteen afgelopen dus al had Joris het punt anders ook wel binnengehaald.

Toen zag ik dat Dries ook klaar was en óók gewonnen had. Hoe het precies gebeurd is weet ik niet, maar wat ik wel weet, is dat Dries gewoon beter was. Op dat moment stond het zowaar 4-1.

Ikzelf had vanuit een rustige opening Schuurmans goed onder de knoet gehouden en in het middenspel zag hij zich genoodzaakt een pionnetje te offeren. Enkele zetten daarvoor had hij remise afgeslagen. Voor die pion kregen zijn stukken wel beter spel, maar ik kon toch afruilen naar een eindspel met een pionnetje meer. Zijn toren stond echter achter die pion en hem proberen door te duwen gaf zwart aanvalskansen met serieuze matdreigingen tegen mijn koning. Remise dan maar, al was ik daar op dat moment zeker niet rouwig om.

De stand en de komende wedstrijden zijn ondertussen al op het forum aangekaart. We staan nog nergens maar de kansen op behoud zijn alleszins fors gestegen. We hebben nu vier ploegen achter ons.