IC ronde 8: TSM 1

Eens temeer was het geluk niet aan onze zijde. Het begon al goed toen
Wim binnen het eerste uur een vol stuk wegblunderde. Iets later scoorde
Filip op 1 een remise. Hij stond iets lastiger dan zijn tegenstander,
maar die laatste had nog maar een halfje nodig om volgende ronde bij een
nederlaag een IMnorm te scoren. Als je 't zo bekijkt een logisch halfje.

Een hele tijd gebeurde er niets, maar onze stellingen gingen toch van
kwaad naar erger. Raf verloor weer zonder te weten waar het misging. Ik
weet het wel: vorm. Het kan ook het KGS-complex van TSM zijn, kwam Raf
achteraf toch tot zijn positieven.

Jan was de volgende die in het zand beet. Nadat hij c4 verhinderd had,
stond hij best goed, ware het niet dat de ander toch c4 speelde,
onderbouwd door een truuk. Daarna stonden de zwarte stukken elkaar onder
de voet. Nog wat keepwerk later zag het er aannemelijk uit voor Jan,
maar hij gaf op. Toen hij de partij liet zien bleek inderdaad dat het
alleen optisch nog in orde was: zijn stelling was een ruine.

Niet lang daarna kon ik de vlag strijken. In een misschien wel iets
betere stelling pakte ik een pionnetje; ik had gezien dat een truuk van
hem niet werkte. Speelt die kerel toch wel geen andere truuk die wel
werkt zeker? Nog enkele zetten geprobeerd een eindspel met een kwal
minder en 5 isolees proberen te keepen, tevergeefs.

Daarmee hadden we de match al verloren. Bram, Bert en Philip probeerden
het leed nog wat te verzachten. Bram kwam snel iets minder te staan en
gleed af naar een verloren stelling. De tegenstander speelde toen iets
minder handig, Bram beet zich vast, en op den duur kreeg ik toch nog
hoop. Helaas ijdele hoop: de witte koningsstelling bleek toch te zwak.

Vervolgens het lichtpunt van de dag: Philip scoorde een vol punt! Na de
opening stond hij "iets" passiever, maar hij had wel een pionnetje. Na
wat trek en duwwerk kon hij zich een beetje bevrijden, maar wel ten
koste van de pluspion. Het eindspel zag ik goed zitten, maar was
waarschijnlijk toch niet meer dan remise. Toen de tegenstander helemaal
op het eind twee remisewegen zag, koos hij voor de simpelste, en stelde
remise voor. Jammer voor hem: het was een verliesroute. Is dit het
draaipunt, gaan we vanaf nu een beetje de wind in de zeilen hebben?

Als laatste was Bert nog bezig. Na een degelijke opening en middenspel
leek hij in een 2T+P beslissend binnen te kunnen dringen in de stelling
van de tegenstander. Die kwam echter iets later ook binnengewandeld,
maar nog steeds leek het wel allemaal te kunnen. Iets later waren de
torens geruild (na een vieze paardvorktruuk van de tegenstander) en Bert
moest in een paardeindspel vechten tegen de verste vrijpion. Zijn
stukken stonden echter actief genoeg, en het werd (na een
diepzeedenkmarathon van de tegenstander) dan toch remise.

Twee punten is "net" iets te weinig tegen dergelijke tegenstander, maar
nog steeds is niet alle hoop verdwenen. Essentieel wordt volgende ronde
tegen Aalst: het is zij of wij voor de tweede degradatieplaats...

steff