IC ronde4: TSM 2

Afdeling: 3 Serie: A
Leuven Centraal 2 - TSM 2
1 VAN HUL CHRISTIAAN (2129) - MANGELSCHOTS PETER (2071) 1-0
2 WEILER MARC (2043) - VAN DER FRAENEN JOEP (2047) 1-0
3 DE BRUYNE MICHIEL (2030) - KEUSTERMANS HELMUT (2040) ½-½
4 HASS DANNY (1980) - LESAGE CHRISTIAAN (1991) ½-½
5 GOOSSENS ROEL (1973) - DEWEERDT JAN (1972) ½-½
6 CUYPERS DRIES (1927) - VERBRUGGEN JEAN (1838) ½-½
< 2014 > < 1993 > 4 - 2

TSM 2 werd bij Leuven 2 nog eens geconfronteerd met een situatie die zich vaak voordoet dit seizoen: een licht globaal nadeel qua elo. Een ploeg in vorm kan dan winnen, een ploeg uit vorm kan zware klappen krijgen.

In Leuven leken we op dat tweede af te stevenen. Na de opening stonden we nergens beter en hier en daar waren er minieme nadelen zichtbaar. Helmut stond heel gedrongen en had een slechte loper, de tegenstanders van Chris en Jan hadden in een min of meer gelijke stelling het loperpaar.

Joep van zijn kant had een pionnetje gesnoept in de opening maar daar weinig plezier aan beleefd. Ook hier kreeg zijn tegenstander het loperpaar, maar het was het enige overgebleven zwarte paard dat Joep in de vernieling speelde. Wit moest al lang rokeren in een stelling waar zwart de half-open b-lijn had en na een combinatie die twee pionnen terugwon stond hij helemaal kapot. Een serieuze desillusie.

Jean had al heel vroeg remise voorgesteld, maar zijn tegenstander ging daar toen terecht niet op in. Maar wat verder combineerde Jean zich naar een grote afruil en de oplossing van al zijn zwakten en werd het toch remise. Jean zoals we hem kennen.

In de partij van Chris werden de dames snel geruild. Chris hield er ruimtevoordeel, zwart het loperpaar aan over. Beide spelers hielden elkaar nadien netjes in evenwicht met een logische remise tot gevolg.

Ook Jan speelde remise. Tegen één van de coming men van Leuven (vorige week kon ik hem in het Leuven Open zelf met moeite op remise houden) speelde hij een solide opening en het witte loperpaar werd met voldoende zwarte activiteit geneutraliseerd. In een stelling met een open e-lijn werden de torens geruild en wat later was het remise, al had zwart het op het einde volgens Jan misschien anders kunnen spelen om het nog wat te proberen.

Ikzelf had ook eens iets geprobeerd... In een middenspel dat beide spelers achteraf als goed voor zichzelf beoordeelden (maar ik had daar toch meer recht op, zoals ook Mat en Philip achteraf aantoonden) verzuimde ik een thematische pionopmars en koos ik verkeerdelijk voor een al even thematisch kwaliteitsoffer. Voor de pionopmars was het te laat, maar een rustig afwachtend zetje had wit voor de moeilijke taak gesteld om tegelijk op de koningsvleugel aan te vallen en zijn zwakke centrum onder controle te houden. In de post-mortem bleek zoiets verre van evident. Het kwaloffer bleek alleszins een boemerang en daarmee was mijn grote rokade in de IC (0-0-0) een tragisch feit...

De laatste die klaar was, was Helmut. Hij kwam zoals gezegd slecht uit de opening maar verdedigde taai, kon zijn slechte loper afruilen en gaandeweg wat ruimte creëren. Het was nog lang en hard werken maar Helmut gaf geen krimp en behaalde een prima remise.

4-2 is geen goed resultaat, maar het blijft in reeks 3A allemaal bijzonder dicht opeen zitten. Beveren, op papier misschien een van de zwakste ploegen, klopte zowaar titelfavoriet Namen. Beveren is onze volgende tegenstander...
In 3A eindigden twee matchen op 4-2. Drie op 3,5-2,5 en één op 3-3. Het verschil tussen de eerste en de laatste in het klassement bedraagt na vier speeldagen amper 6 (zes!) punten. Ter vergelijking, in de andere reeksen is dat respectievelijk 9, 13 en 14,5 punten.
Het zal tot de laatste dag van de competitie knokken zijn voor alle ploegen.

Peter