IC ronde4: TSM 1

340 Izegem 1 TSM 1 166
1 21865 PRAKKEN GERRIT 2190 0-1 12424 DE WACHTER MATHIAS 2322
2 4081 HAPPEL HENDRIK 2227 1-0 22641 VANLERBERGHE FILIP 2205
3 24813 LECLUYSE DOMINIQUE 2244 1-0 26786 HELSEN STEFF 2162
4 55417 BRUYNOOGHE STEFAAN 2090 ½-½ 19224 DE CONINCK RAFAEL 2154
5 77267 COUCKE BART 2021 0-1 30651 VANPARYS PHILIP 2211
6 65846 FEYS JAN 2033 1-0 52469 VERCAMMEN ROBERT 2075
7 21881 DENYS FRANK 2026 1-0 54712 JANSSEN DRIES 1910
8 10880 VANDENBUSSCHE JOHAN 1935 1-0 11894 VERSCHOREN BRAM 1570
< 2096 > < 2076 >
5.5 - 2.5

Tja. We trokken naar Izegem om minstens 4.5 te halen, we keerden terug met 2.5.

Er zou eens een wetenschappelijk onderzoek gevoerd moeten worden naar ploeggedrag in TSM1: de goeie dagen zijn altijd gezamelijk, de off-days nog veel meer.

Laten we eens van bord 8 naar 1 gaan:

Bram viel in voor Piet, en deed dat meer dan behoorlijk zo lang ik tijd had om te gaan kijken. Na de opening had wit volgens mij een licht voordeeltje. Toen ik na m'n eigen partij gedaan was ging kijken, stond Bram een stuk achter. Een blunder, neem ik aan.

Dries had geen geweldige dag. Vanuit de opening in truuken gelopen en het was heel snel afgelopen.

Bert... Tja, Bert overklaste z'n tegenstander weer volledig. Rustig opbouwen en zonder problemen een pionnetje voor in een goeie stelling. Maar dan eerst de winst wegblunderen, om vervolgens onbegrijpelijk ook nog eens de remise te verblunderen. Om een of andere reden lukt het voor Bert niet in de interclub, maar het ligt duidelijk niet aan het spel. Een keer winnen zal een serieuze ommekeer betekenen.

Philip toonde vandaag aan dat z'n taktische opstelling op bord zes (vandaag 5) een goeie beslissing is: hij zette z'n tegenstander heel simpel van het bord zonder veel na te moeten denken. Eigenlijk ZO simpel dat je je kan afvragen of hij niet beter op een hoger bord zou zitten ;-).

Dan Raf. Onze man in vorm kreeg tegen Stefaan Bruynooghe een licht plusje na een rustige opening. Ik had er alle vertrouwen in, ook toen Raf een kwal offerde voor twee pionnen, waarvan er een een gevaarlijke vrijpion was. De beslissing was ongetwijfeld gerechtvaardigd, maar het was niet simpel om er echt iets van te maken. Na een tijdje kon zwart een veilige verdediging opbouwen, en werd het remise.

Steff overspeelde Dominique Lecluyse volledig in de opening. Een pion voor na zeven zetten of zo. Aanvankelijk ging het helemaal niet slecht, maar twee slechte zetten lieten wit toe een gevaarlijke aanval op te bouwen. Na heel wat verwikkelingen kwam Steff in een soort eindspel met toren paard en loper tegen twee torens en drie pionnen. Dus nog vechtkansen. Behalve als je een stuk afgeeft.

Onze andere man in vorm, Filip, was niet in vorm deze keer. Veel te veel tijd verbruikt in een ongeveer gelijke stelling, zonder echt iets te verwezenlijken. In tijdnood ging het mis. Het moet gezegd dat Happel een meer dan degelijke speler is.

Ik tenslotte had iets goed te maken tegen Gerrit Prakken. Vorig jaar speelde ik tegen hem een draak van een partij zonder ook maar iets te zien. Dat had blijkbaar een positieve invloed, want hij onderschatte me een beetje naar mijn gevoel in de post mortem. We kregen weer een stelling met een isolani voor hem, waarin hij dus aanvalskansen had.
Even speelde hij het aggressief en origineel, om dan twee zetten later de spanning uit de stelling te halen. Nog eens vijf zetten later stond offerde m'n paard zich op g2. Daarna verzuimde hij het nog om de taaiste verdediging te kiezen en in de plaats te schwindelen, maar echt gevaar kwam er niet meer.

5,5-2,5 dus, waarmee Izegem z'n puntenaantal bijna verviervoudigd. We staan er nog altijd wel iets beter voor dan hen volgens mij, maar ze hebben toch een concurrent gevonden in de degradatiestrijd :-(