Interclub ronde 4 - TSM1

143 Boey Temse 2 TSM 1 166
1 28401 SEGERS VIC 2106 0-1 12424 DE WACHTER MATHIAS 2340
2 33421 ZATYKO FERRY 1818 0-1 30651 VANPARYS PHILIP 2213
3 8044 VAN DER MEIREN AUGUST 1727 0-1 22641 VANLERBERGHE FILIP 2211
4 48623 VEREECKEN BART 1676 0-1 19224 DE CONINCK RAFAEL 2149
5 25585 SZOKE HARRY 1659 0-1 17779 VERHAEGEN WIM 2103
6 14176 VANDERMEIREN MARC 1659 0-1 23981 VAN DER FRAENEN JOEP 2091
7 14591 DE JONGHE MARC 1658 0-1 39527 LEVRIER PIET 2087
8 31402 MARTENS WILFRIED 0-1 41742 HEYLEN JORIS 1823
< 1758 > 0 - 8 < 2127 >

Dat zegt het wel... :-D

Temse 2 was nog zwakker komen opzetten dan de vorige rondes, en wij waren quasi kompleet: enkel Peter doorgeschoven om de tweede ploeg, die z'n twee topborden moest missen, te ondersteunen. Vanaf het begin speelden we maar voor 1 ding: de 0-8.

Joris was invaller op het laatste bord, en kweet zich snel van z'n taak. Ik heb het niet echt gezien, maar naar het schijnt was het eerst een pion en dan een dame. Was genoeg.

Raf kreeg een platte stelling met een licht voordeeltje. Alain Talon kwam me nog meedelen dat Raf het heel moeilijk zou hebben. Ik was er wel gerust in, en terecht. Een serie van een paar krachtzetten en plots stond zwart hopeloos verloren. Mooi gedaan van Raf.

Intussen leek het erop dat Wim als eerste gedaan zou hebben. Z'n tegenstander gaf op knullige manier een stuk af (Lxb1 en als Txb1 De4+ en Dxb1), maar in plaats van op te geven begon hij vanaf dan goed te spelen. Tevergeefs natuurlijk.

Philip speelde een scherpe variant en kwam met ongelooflijk scherp taktisch spel een kwaliteit voor. Dat was sarcastisch bedoeld, by the way. Z'n tegenstander kreeg een giftige blik op z'n gezicht, en begon snel te spelen met een air alsof Philip heel veel geluk had gehad en onverdiend beter stond. Was natuurlijk ook zo! :-D Soit, Philip liet het blijkbaar niet aan z'n hart komen en maakte het simpel af.

Filip had het redelijk moeilijk eigenlijk. Z'n tegenstander had alles dichtgesmeten, en het duurde tot in het late eindspel voordat hij kon beginnen oogsten. Maar dat was nog altijd ruim binnen de vier uur.

Ik had als enige een tegenstander van meer dan 2000 elo, de bekende Vic Segers. Vic speelde met -let's say- weinig ambitie. 1.b3, Lb2, enz en zoveel mogelijk stukken afruilen. Ik pakte het ook maar heel zwakjes aan, moet gezegd worden, en toen hij na 12 zetten remise voorstelde stond ik eigenlijk gewoon slechter. Maar ja, het moest 0-8 worden! Toen hij dreeg echt beter te komen, besliste ik maar een beetje te schwindelen. Een positioneel volledig belachelijke zet die er voor zorgde dat zijn logische zet onmiddellijk verloor, werd vol zelfvertrouwen geproduceerd. En jawel hoor :-D Plots ging het heel snel. Toen hij mat in 1 (of was het 2) ging met een volle toren achter, liet hij zich door z'n vlag gaan. Tja, opgeven heeft nog nooit een partij gewonnen, was het gezegde zeker...

Joep en Piet waren toen nog bezig, met elks een pionnetje meer tegen een veel zwakkere tegenstander. Eerst Joep en dan Piet incasseerden vlak na de tijdnood.

Op de terugweg en in het lokaal waren we nog arroganter dan gewoonlijk! :-D

mat